Doorgaan naar hoofdcontent

Voor mij een roze ‘L’ graag – Deel II: aMuse Rouge op de helling

Minder dan een maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto.

Over minder dan een maand mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben!

In minder dan een maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in minder dan een maand tijd…

Rijden, Rouge, rijden!

Een week na m’n eerste rijles begon ik met veel meer zelfvertrouwen aan m’n tweede les. Deze keer moest ik meteen plaatsnemen achter het stuur. In het begin was het terug eventjes wennen, maar gelukkig reed ik toen nog rond op voor mij bekende banen. Eén van de grootste moeilijkheden blijkt het feit dat ik absoluut geen wegen ken. Ik ken mijn stad – eigenlijk zelfs maar de helft daarvan – en dat is het. Zodra we die grens over zijn, bevind ik me op onbekend terrein. Wegen duiken op uit het niets, een tof grasveldje blijkt een middenberm, zijstraten blijken opritten…

Een tweede probleem is dat ik absoluut nog niets reflexmatig doe. Wanneer mijn rij-instructeur zegt dat ik aan het einde van de weg naar rechts moet, dan begint bij mij een heel denkproces. Stap 1: pinken – stap 2: remmen – stap 3: koppeling induwen – stap 4: naar 2de gaan – stap 5: alle pedalen loslaten – stap 6: sturen – stap 7: gas geven. Soms heb ik al die stappen niet op tijd doorlopen, soms wissel ik stappen om en soms vergeet ik er eentje. Compleet normaal, volgens mijn instructeur. Compleet debiel, volgens mij.

De tweede les stond in het teken van het vertrek op de helling. We reden naar een steile helling waar geen verkeer komt, we zetten de radio uit en mijn instructeur verklapte mij de techniek om te vertrekken op een helling. Het voelde alsof ik plots werd toegelaten tot een select groepje insiders en ik hun geheim mocht delen. Ik luisterde ontzettend aandachtig omdat ik wist dat dit moeilijk zou zijn. Nu ja, dat zegt iedereen toch altijd.

Nu zeg ik jou: iedereen liegt. Ik denk eerder dat het grote geheim is dat vertrekken op een helling eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is. Het is alsof iedereen die kan rijden heeft afgesproken om te doen alsof, zodat iedereen die niet kan rijden bang zou zijn. Als je de stapjes volgt, is vertrekken op een helling verre van moeilijk. Ik bolde geen millimeter achteruit en heb m’n auto geen rare dingen laten doen als schokken of stilvallen. Ik verbaasde mezelf, maar niet m’n instructeur, die weer de woorden ‘talent’ en ‘aanleg’ liet vallen.

Ik begon hem bijna te geloven tot… ik stilviel op een kruispunt op een helling. De allereerste keer tijdens m’n rijlessen. Mijn spontane reactie was ‘Sorry!’ roepen, wat mijn instructeur hilarisch leek te vinden. Hij zei me dat dit normaal was en vergeleek het met wandelen op de stoeprand tegenover wandelen op de rand van het dak. Beide randen zijn even breed, maar toch gaat het beneden een pak makkelijker dan boven. Deze keer stonden er auto’s achter mij, met mensen die allemaal gehaast waren en door het groen wilden, wat zorgde voor een beetje stress. Een andere factor is het feit dat de radio opnieuw aanstond, waardoor ik de motor niet goed hoorde en ik m’n koppeling te vroeg loste.

Vroeger zou ik hebben gefocust op het feit dat ik was stilgevallen, nu focus ik op het feit dat ik weet hoe dat komt. Ik begin te begrijpen hoe een motor werkt en ik kan er zelfs al naar luisteren. Hem leren voelen, is de volgende stap. We weten immers allemaal dat ik later in m’n autootje luidkeels zal zitten meezingen met de radio of een cd. En ik denk er nog niet aan die af te zetten telkens wanneer ik aan een helling kom.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Wraps met aspergesla

Dit was voor ons het laatste aspergegerecht van dit seizoen. En weer eens eentje anders dan anders. Erg geschikt voor een warme zomerdag. Geniet er nog van!

Wat heb je nodig (2 personen)? 4 wraps½ pak (250 g) witte asperges½ komkommer200 g hesp3 eieren2 el mayonaise2 el Griekse yoghurtPeterselie, vers of diepvriesPeper & zoutWat moet je doen?
1. Kook de eieren hard in 10 minuten. Laat ze daarna afkoelen in koud water.
2. Schil de asperges en snijd ze in plakjes van ongeveer een centimeter dik. Kook de aspergeplakjes beetgaar in 2 minuten. Laat ze daarna afkoelen.
3. Pel de eieren en plet ze met een vork. Snijd de hesp in plakjes en de komkommer in kleine blokjes.
4. Meng de mayonaise en de Griekse yoghurt in een grote kom. Roer de asperges, komkommer, eieren en hesp eronder en werk af met (verse) peterselie, peper en zout.
5. Verwarm de wraps in een pan. Schep er wat van de aspergesla op. Rol de wraps op en snijd ze doormidden.