Once upon an April day 2010… Bij Illiveris worden dromen die ik niet durf dromen werkelijkheid. Alles waarvan ik dacht dat het niet bestond behalve in de filmwereld binnen de stadsmuren van Hollywood, blijkt echt waar te zijn. Je kan echt wakker worden door het priemende zonlicht in de slaapkamer om dan te merken dat je liefje liefdevol en glimlachend naar je aan het kijken was terwijl je sliep. Mensen maken samen koffie en ze zingen en dansen ’s ochtends echt in de keuken nadat ze al leunend tegen het aanrecht verse fruitsla hebben gegeten. Filmochtenden bestaan. Het kan echt leuk zijn om met zijn tweetjes Trivial Pursuit te spelen op bed. Werkelijk uren kunnen voorbijgaan in één seconde wanneer je druk bezig bent met spelen, stoeien, snoezelen en snuffelen. Filmavonden bestaan. Meisjes dragen een jurk, jongens een kostuum. Ik leef in een film. Het is niet een fake take 22, het is allemaal spontaan en sprookjesachtig waar. Sinds ik Illiveris ken, waag ik me niet meer...