aMuse Rouge

Oftewel: ik had zin om met prentjes te spelen!                       Ik weet niet hoe dat in jouw stad zit, maar hier liggen de etalages vol afschuwelijke outfits in zwart-geel-rood. Je zou bijna voor een ander land gaan supporteren, gewoon omdat onze driekleur zo te zien alleen maar draken van combinaties oplevert. Nu, ik kan niet ontkennen dat bijvoorbeeld Nederland en Frankrijk het een pak beter hebben getroffen met hun driekleur, maar ik houd wel van een uitdaging. Work what you’ve got , zeg ik dan. Dit is een outfitje dat zó mijn kast in zou mogen. En er meteen weer uit tegen vanavond! Supporter jij straks in je mooiste zwart-geel-rood voor onze Duivels?

Amper anderhalve maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Weldra mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! Na de Podrace van de vorige dag, had ik alles geleerd. In theorie althans. In de praktijk blijf ik  dezelfde foutjes maken alsof ik het hoofdpersonage ben in de film Memento .  Zo moet mijn instructeur mij er altijd, maar echt àltijd, aan het begin van mijn les aan herinneren dat ik de handrem moet afzetten. Mijn antwoorden evolueerden van “ah, ja” naar “oeps, inderdaad”, naar “oh, ja” naar “hoe kan ik dat nu tel...

Ik was net voor de eerste keer in Italië(*), land vol eten waar ik zo van hou. De Italiaanse keuken is met voorsprong mijn favoriet. Merlots en mijn keukenkasten zijn het net niet beschamende bewijs. Ze puilen te allen tijde uit van de ontelbare pastasoorten, de olijfolies en de balsamico’s, en dat is enkel mijn schuld dankzij mij. Pastasauzen maak ik het liefst omdat je er eindeloos mee kan variëren, experimenteren en imponeren. Alles in één pot klaarmaken en op één hoop opeten, dat vind ik het leukst. Verschillende smaken sudderend samengesmolten, dat vind ik het lekkerst. Ik bedoel maar, het was gewoon fysiek onmogelijk voor mij om met lege handen terug te komen van Italië. Echt. Zeker wanneer ik de afdeling Food Market van La Rinascente in Milaan – also known as Pasta Heaven! – aanschouwde. Pasta! Polenta! Risotto! Olijfolie! Balsamico! Kruiden! Ik wist niet waar ik eerst moest kijken. Al het lekkers wat de hele laars te bieden heeft, zomaar bijeen, op één afdeling. Enkel v...