Amper anderhalve maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Weldra mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! Het enige wat ik nog niet had gedaan, was De Autostrade. Hij wist het. Ik wist het. Het leek wel alsof er een roze olifant meereed in de auto. “Dus dan gaan we dat eens doen, hé,” zei mijn rij-instructeur even vrolijk als altijd. “De autostrade… hm… o… kee…,” zei ik op een ‘we-staan-ervoor-dus-we-moeten-erdoor’-toon. Ik heb nog nooit een greintje ongerustheid of twijfel kunnen bespeuren bij mijn instructeur. Ik begrijp er ...