aMuse Rouge

Anderhalve maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Nu mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Ze hebben die ‘L’etjes niet in het roos. Je kan niet zeggen dat ik het niet heb gevraagd!   Wie mij leert autorijden, krijgt koekjes en een kaartje! “In anderhalve maand tijd heb ik heel veel dingen geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in anderhalve maand tijd. Bedankt om me te leren welke pedaal waarvoor dient. Bedankt om me te tonen dat (alle) hellingen niet eng zijn. Bedankt om me alle rotondes van Vlaanderen te leren kennen. Bedankt om me te leren hoe je kruispunten moet trotseren. Bedankt om me uit te leggen hoe je moet keren en parkeren . Bedankt om me nog eens uit te leggen hoe je moet parkeren . ...

Amper anderhalve maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Weldra mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! Na de Podrace van de vorige dag, had ik alles geleerd. In theorie althans. In de praktijk blijf ik  dezelfde foutjes maken alsof ik het hoofdpersonage ben in de film Memento .  Zo moet mijn instructeur mij er altijd, maar echt àltijd, aan het begin van mijn les aan herinneren dat ik de handrem moet afzetten. Mijn antwoorden evolueerden van “ah, ja” naar “oeps, inderdaad”, naar “oh, ja” naar “hoe kan ik dat nu tel...

Amper anderhalve maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Weldra mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! Het enige wat ik nog niet had gedaan, was De Autostrade. Hij wist het. Ik wist het. Het leek wel alsof er een roze olifant meereed in de auto. “Dus dan gaan we dat eens doen, hé,” zei mijn rij-instructeur even vrolijk als altijd. “De autostrade… hm… o… kee…,” zei ik op een ‘we-staan-ervoor-dus-we-moeten-erdoor’-toon. Ik heb nog nooit een greintje ongerustheid of twijfel kunnen bespeuren bij mijn instructeur. Ik begrijp er ...

Iets meer dan een maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Over minder dan een week (ja echt, een week!) mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! “Uh-oh, dit is Antwerpen…” Met die onheilspellende woorden reed ik “’t Stad” in. Normaal herken ik geen wegen. Het zou goed kunnen dat mijn rij-instructeur mij al zes lessen lang hetzelfde toertje laat doen. Maar de weg van mijn stad naar het Stad ken ik dankzij mijn studietijd maar al te goed. Na een tijdje kreeg ik door dat de links’jes en rechts’jes die mijn rij-instructeur me de...

Iets meer dan een maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Over minder dan een week (ja echt, een week!) mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! “Uh-oh, dit is Antwerpen…” Met die onheilspellende woorden reed ik “’t Stad” in. Normaal herken ik geen wegen. Het zou goed kunnen dat mijn rij-instructeur mij al zes lessen lang hetzelfde toertje laat doen. Maar de weg van mijn stad naar het Stad ken ik dankzij mijn studietijd maar al te goed. Na een tijdje kreeg ik door dat de links’jes en rechts’jes die mijn rij-instructeur me de...

Iets meer dan een maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Over minder dan een week (ja echt, een week!) mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In amper anderhalve maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in amper anderhalve maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! O nee! Ik bevestig het cliché! Ik ben een vrouw en ik kan niet parkeren. Nu ja, toch niet hoe het zou moeten. Het klinkt nochtans simpel. Wanneer je ze uitschrijft, neemt parkeren niet zoveel stapjes in beslag als keren. Dit is hoe het zou moeten: naar rechts pinken – naast de geparkeerde auto gaan staan waarachter je moet parkeren – in achteruit zetten – spiegels kijken – achterui...

Oh my God, we’re gonna have to ice skate home. Hell just froze over.  (Ja, ik heb Sex and the City al té vaak gezien.) Er zijn vreemde dingen aan de hand. Bewijsstuk nummer 1: dat begint hier meer en meer te lijken op een persoonlijke blog dan eentje over eten. Bewijsstuk nummer 2: ik moet het toegeven, ik kan er niet langer omheen, ik begrijp er zelf niets van, maar… ik begin het autorijden echt leuk te vinden! En bewijsstuk nummer 3: ik heb deze week geen pasta gemaakt, sterker nog, ik heb er zelfs niet aan gedacht. Dat is dus duidelijk, hé. En ik kan niet schaatsen! Bruschetta-toast WEEK 24: WHO’S THAT GIRL? Vrijdag 7 juni 2013 Ovenquinoa met courgette (veggie) Zaterdag 8 juni 2013 BBQ-weekend bij Myrtille & Fandango Zondag 9 juni 2013 BBQ-weekend bij Myrtille & Fandango deel 2 Maandag 10 juni 2013 Rode curry met rijst Dinsdag 11 juni 2013 Autorijles 6 : bruschetta-toast (veggie) ...

Minder dan een maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Over minder dan een maand mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In minder dan een maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in minder dan een maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! Ik ben een verborgen doorzettertje. Op het eerste gezicht lijk ik een flauw meisje dat van roos houdt en af en toe kijkt met een blik alsof ze op haar eenhoorn over de regenboog dartelt en onderweg de konijntjes begroet, maar dat is allemaal schijn. In werkelijkheid ben ik een Spartaan. Ik neem enkel genoegen met perfectie, waardoor ik steeds de laatste ben die tevreden is over eender wat ik doe. Na een le...

Minder dan een maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto. Over minder dan een maand mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Maar niet voordat ik heb gevraagd of ze die ‘L’ niet in het roos hebben! In minder dan een maand tijd heb ik heel veel geleerd, en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in minder dan een maand tijd… Rijden, Rouge, rijden! “OH. MY. GOD. Hier zijn DUIDELIJK een paar stappen overgeslagen. Honderd of zo.” Dat was het eerste wat ik zei riep toen ik thuiskwam na m’n vierde rijles. Vorige week had m’n rij-instructeur gezegd dat hij mij de volgende keer zou leren keren in een straat. Keren in een straat was duidelijk een logischere volgende stap geweest. Dit was zo hard niet de stap vóór leren keren in een straat. Ik zat in een di...