Doorgaan naar hoofdcontent

Voor mij een roze ‘L’ graag – Deel X: aMuse Rouge zet haar rij-instructeur in de… koekjes!

Anderhalve maand geleden wist ik amper welke pedaal de koppeling, welke de rem en welke de gas was, en had ik mij nog nooit van m’n leven in het verkeer gewaagd achter het stuur van een auto.

Nu mag ik een blauwe ‘L’ kleven op de achterruit van een auto, in die auto stappen en ermee wegrijden naar eender waar. Ze hebben die ‘L’etjes niet in het roos. Je kan niet zeggen dat ik het niet heb gevraagd! 

Wie mij leert autorijden, krijgt koekjes en een kaartje!

“In anderhalve maand tijd heb ik heel veel dingen geleerd,
en dan vooral dat je heel veel dingen kan leren in anderhalve maand tijd.

Bedankt om me te leren welke pedaal waarvoor dient.
Bedankt om me te tonen dat (alle) hellingen niet eng zijn.
Bedankt om me alle rotondes van Vlaanderen te leren kennen.
Bedankt om me te leren hoe je kruispunten moet trotseren.
Bedankt om me uit te leggen hoe je moet keren en parkeren.
Bedankt om me nog eens uit te leggen hoe je moet parkeren.
Bedankt om niet ongeduldig te worden terwijl ik nadenk over hoeken van 45°.
Bedankt om me niet de ring van Antwerpen op te sturen.
Bedankt om je leven met me te wagen op de autostrade.
Bedankt om mij niemand te laten omver rijden.
Bedankt om me te tonen hoe leuk autorijden kan zijn!

Krijg ik nu een roze ‘L’?”

Rijden, Rouge, rijden!

“Ik wil écht niet dat het gedaan is! Als ik morgen nu gewoon ga klaarstaan op de stoep op hetzelfde uur, zou mijn rij-instructeur mij dan niet komen ophalen?”

*We spoelen eventjes anderhalve maand terug.*

“Ik wil écht niet gaan! Als ik morgen nu gewoon niet opendoe, zou die rij-instructeur dan niet weggaan?”

Iedereen die mij kent, valt steil achterover als ik dit zeg, maar IK HOU VAN AUTORIJDEN! Ik dacht dat mijn lessen gingen eindigen met de woorden “Ik kruip nooit nog achter het stuur van een auto, dit is echt niks voor mij!” Maar ze eindigden met “Ik vind het zó jammer dat het de laatste keer was, ik vond het echt heel leuk! Bedankt voor alle lessen.” En ze waren gericht aan mijn instructeur uit de duizend.

Natuurlijk speelt de rij-instructeur die je krijgt toegewezen een ontzettend belangrijke rol in hoe je de lessen ervaart. Ik weet niet hoe die van jou was, maar ik had de mijne alvast voor niets willen ruilen. Omdat hij mijn blogje niet kent en er dus absoluut geen idee van heeft hoe hard ik hem hier zit op te hemelen, vertelde ik hem dat met zelfgebakken koekjes en een kaartje dat een stiekeme sleutel naar mijn online plekje bevat. Als hij enkele goedgekozen woorden die ik op het kaartje heb geschreven, googlet, dan vindt hij mij meteen. Langs de ene kant een beetje spannend. Maar langs de andere: wie googlet er nu kaartjes?

Soit: wat heb ik eigenlijk gedaan tijdens de laatste les? Proberen parkeren. Nog eens proberen parkeren. Succesvol parkeren. Nog eens proberen parkeren… Je begrijpt het wel: ik moet nog veel oefenen, wil ik mijn vrouwelijke genen verslaan! Verder heb ik gewoon wat rondgereden, voorrang verleend waar verplicht, voorrang opgeëist waar toegelaten, wat ronde punten en andere hindernissen genomen. The usual dus, ondertussen.

Ik heb ook nog eens snelheidsduivel mogen spelen op de E19. Je gaspedaal zo diep mogen induwen, bezorgt mij een gevoel waarvan ik hoop dat het nooit went! En verder stuurde mijn rij-instructeur mij ook nog eens langs die ene bocht, waardoor ik ongeveer voor de 37ste keer zei: “amai seg, wat een bocht is dat!” Terwijl ik het zei, kreeg ik wel een déjà-vu-gevoel, dat escaleerde in een binnenpretje, dan escaleerde in een brede glimlach, dan escaleerde in de slappe lach.

En dat heb ik eigenlijk vooral gedaan tijdens mijn 10 lessen: ontzettend veel gelachen. Wanneer je een instructeur hebt die altijd rustig blijft, ook al doe je soms heel stomme dingen, dan kan je heel veel lachen met je eigen stommiteiten en daar in een super sfeer uit leren.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Wraps met aspergesla

Dit was voor ons het laatste aspergegerecht van dit seizoen. En weer eens eentje anders dan anders. Erg geschikt voor een warme zomerdag. Geniet er nog van!

Wat heb je nodig (2 personen)? 4 wraps½ pak (250 g) witte asperges½ komkommer200 g hesp3 eieren2 el mayonaise2 el Griekse yoghurtPeterselie, vers of diepvriesPeper & zoutWat moet je doen?
1. Kook de eieren hard in 10 minuten. Laat ze daarna afkoelen in koud water.
2. Schil de asperges en snijd ze in plakjes van ongeveer een centimeter dik. Kook de aspergeplakjes beetgaar in 2 minuten. Laat ze daarna afkoelen.
3. Pel de eieren en plet ze met een vork. Snijd de hesp in plakjes en de komkommer in kleine blokjes.
4. Meng de mayonaise en de Griekse yoghurt in een grote kom. Roer de asperges, komkommer, eieren en hesp eronder en werk af met (verse) peterselie, peper en zout.
5. Verwarm de wraps in een pan. Schep er wat van de aspergesla op. Rol de wraps op en snijd ze doormidden.