aMuse Rouge

Hoewel we dit jaar geen kerstfeestje hadden bij ons thuis, verdient onze kerstboom toch ook een plaatsje in deze blogpost. Onze kerstversiering is bruin, groen en brons. Dit jaar gingen we op kerstdag zelf naar mijn moeder. Zij heeft nooit een kerstboom omdat mijn mama het niet kan verdragen als er ook maar één naald op de grond ligt, maar zij weet de kerstsfeer altijd wel op andere manieren haar huisje binnen te brengen. Zoals met deze engeltjes… … en deze schattige kabouters. (Volgens Merlot zijn dit kerstmannen, maar de Kerstman heeft toch rood aan?) Het was dan wel niet in een stal, maar Jozef, Maria en   kinneke   Jezus waren er ook bij. En terwijl ik aan het koken was, ontdekte Merlot nog meer engeltjes. Mijn mama zorgt heel graag voor alle ingrediënten, zolang ze zelf maar niet hoeft te koken. Gelukkig neem ik dat maar al te graag voor mijn rekening. Koken voor Mer betekent wel heel gewone, traditionele dingen. Daarom maakte ik...

… en dat is jammer, want de combinatie van broccoli met druifjes is echt lekker. En dat was lang niet de enige lekkere combo deze week! Ik doe nu van tweeweekmenu trouwens. Een beetje wispelturig, ik. Een weekmenu vond ik een beetje te kort. Soms zijn er immers weken waarin ik weinig moet kan koken, als ik alleen thuis ben of we (bij iemand) gaan eten bijvoorbeeld. Bovendien zouden ongeveer een derde van al mijn blogposts dan een weekmenu zijn, wat ook niet echt de bedoeling is. Een maandmenu vond ik dan weer een beetje te lang om in één blogpost te gieten. En een drieweekmenu slaat gewoon nergens op. Vanaf nu bewandel ik dus de gulden middenweg. Gevulde pasta met truffel en champignonroomsaus (veggie) – Dit was pasta uit de versafdeling, maar het sausje heb ik wel zelf gemaakt. Al is dat niet iets om mee te stoefen aangezien dat welgeteld 5 minuten heeft geduurd. Ik had geen tijd om uitgebreid te koken aangezien ik veel te lang bezig was geweest met shoppen. (Ja, ik b...

Vanaf nu doen we van maandmenu, oké? Zolang ik fulltime werk en het huisje een beetje op orde wil houden… oké, ik geef het toe: én ’s avonds onder een dekentje naar Thuis wil kijken, heb ik gewoon niet zoveel tijd om alles te bloggen wat ik wil. Een maand- in plaats van een weekmenu zorgt er misschien al voor dat ik wat meer tijd heb om enkele van mijn andere blogideetjes uit te werken. Ik loop namelijk over van inspiratie, hopelijk doet mijn blogje dat binnenkort van woorden. Maar soit, september dus. We hebben weer lekker gegeten, zenne ! Ik krijg graag complimentjes, zelfs als ze van mezelf komen. Enkele lekkere pasta’s, nog wat zalige pasta’s, een paar super pastaatjes. En zelfs twee keer patatjes. Pasta met aardbeienpesto, gekarameliseerde kip en aardbei-avocadoslaatje – Een geperfectioneerde versie van een gerecht dat ik enkele weken geleden ook al eens maakte. De zon op een bord. Pladijs met verse tartaar – Dit was de eerste keer dat ik zelf pladijs ma...