Week 47-48: ‘Broccoluifjes’ en ‘droccolietjes’ klinkt niet echt…

… en dat is jammer, want de combinatie van broccoli met druifjes is echt lekker. En dat was lang niet de enige lekkere combo deze week!

Ik doe nu van tweeweekmenu trouwens. Een beetje wispelturig, ik.

Een weekmenu vond ik een beetje te kort. Soms zijn er immers weken waarin ik weinig moet kan koken, als ik alleen thuis ben of we (bij iemand) gaan eten bijvoorbeeld. Bovendien zouden ongeveer een derde van al mijn blogposts dan een weekmenu zijn, wat ook niet echt de bedoeling is. Een maandmenu vond ik dan weer een beetje te lang om in één blogpost te gieten. En een drieweekmenu slaat gewoon nergens op. Vanaf nu bewandel ik dus de gulden middenweg.

Gevulde pasta met truffel en champignonroomsaus (veggie) – Dit was pasta uit de versafdeling, maar het sausje
heb ik wel zelf gemaakt. Al is dat niet iets om mee te stoefen aangezien dat welgeteld 5 minuten heeft geduurd.
Ik had geen tijd om uitgebreid te koken aangezien ik veel te lang bezig was geweest met shoppen.
(Ja, ik besef dat ik nu een beetje oppervlakkig klink en dat ‘shoppen’ gebruiken als excuus voor geen tijd hebben 
een beetje schandalig is. Je mag me daar steeds op wijzen in de commentaar, trouwens!)

Quinoapizza (veggie) – Een pizzabodem maken van quinoa stond al een tijdje op m’n lijstje.
Ik belegde de pizza met Parmigiana-ingrediënten.

Quinoapizza (veggie) – Het was zeker voor herhaling vatbaar, maar de volgende keer moet ik wel bakpapier gebruiken. Nu had ik de vorm enkel ingevet. Doordat de pizzabodem zo fragiel was, kreeg ik hem er onmogelijk 
in één stuk uit… Gelukkig hebben we foto’s genomen vóór we daarachter kwamen!

Pastasalade met broccoli en druiven – De broccoluifjespasta… Droccolietjespasta? MMMMM! Recept volgt!

Surf ‘n’ Turf quinoasalade – Een quinoaatje dat mag blijven! Het recept komt eraan.

Linguine met prei, kruidenkaas en gerookte zalm – Iedereen wéét wel hoe lekker dit is, hé?
Wat misschien nog niet iedereen weet: een gesnipperd rauw sjalotje
(of in dit geval uitje wegens gebrek aan sjalotje) als afwerking is echt een meerwaarde.

Spaghetti à la Mer – Mijn moeder geeft zelf zonder schroom toe dat ze eigenlijk niet echt goed kan koken.
Maar wat ze wél lekker maakt, al doet ze dat maar héél zelden doordat ze het zelf niet graag eet (‘hoe kan dat?!’,
blijf ik me afvragen), is verse spaghettisaus. Hier komen dus 2 soorten spaghetti op tafel: die van mij en die Mer.

Shakshuka met couscous (veggie) – Met andere kruiden en zonder basilicumpesto deze keer. Ik bleef trouwer aan
het recept van Ottolenghi. Maar stiekem vond ik het mijne iets lekkerder. (Mag ik dat zeggen?)

Colifloroni – Merlot bedacht de naam voor deze pasta met bloemkool. Het gerecht deed hem aan
een light variant van macaroni denken. En in het Spaans (één van de talen die hij spreekt) is bloemkool coliflor.
Het was zo coliflor-omnomnom dat het recept binnenkort op mijn blogje mag!