Een noot vooraf: Briseis is hoe mijn vriend mij noemde op zijn blog . Blancefloer en Sirene noem ik Blanche en Rubis op mijn blog. En zo geschiedden de examens. Vrijheid. Eindelijk. Deze keer ging het einde van de blokperiode echter niet gepaard met een aderlating van stress en zenuwen, integendeel. Ik had immers een date gepland met Briseis. Het was een stille marteling om haar een maand niet te kunnen zien en amper te kunnen horen. Ik heb dan ook meermaals gezondigd, vergeef me. Wat een mens niet mag wil hij des te meer. Gelukkig was bij ons beiden de begeerte elkaar te zien nog nét ietsje groter dan onze onzekerheid. Ik denk dat we diep vanbinnen ook een beetje bang waren dat de goede klik die we uit noodzaak online en sms’end hadden opgebouwd geconfronteerd zou worden met een andere realiteit. Die andere realiteit paste niet in mijn planning. Voor ze ook maar enkele seconden een bres kon slaan in mijn perfecte avond dompelde ik mezelf onder in een stomend heet bad...