Pyjamadagen lijken steeds een goed idee. In theorie gaat het ongeveer zo: je wordt wakker zonder wekker. Na nog wat ochtendlijk gedoezel in je donzige bed sta je op, je neemt je favoriete ontbijtgranen, kiest een dvd en kruipt onder een knus dekentje in je zachte zetel. Aan het einde van de dag ben je ontspannen en heb je je filmachterstand ingehaald. Je weet nu dat Kevin Bacon zijn Amerikaans accent verbazend goed kan verbergen in het Duits, het Frans en waarschijnlijk ook in het Russisch, al weet je dat niet helemaal zeker. Je hebt ontdekt hoe het komt dat Erik Lensherr Magneto wordt en hoe Charles Xavier in een rolstoel belandt. En je bent aangenaam verrast hoe knap Professor X was in zijn jonge jaren. Maar je voelt je vooral een beetje speciaal omdat die knappe jonge professor met sexy Brits accent meisjes met een mutatie op het MC1R-gen – oftewel meisjes met rode haren – naar eigen zeggen fascinerend vindt. In de praktijk ben je tegen de avond van zo’n pyjamadag echter een...