Once upon a warm May day, 2011… Het is dinsdag 24 mei, 19:00. Ik sta in de keuken. De champignonsoep die ik enkele dagen daarvoor voor het eerst heb gemaakt, staat te koken, de lasagnesaus met extra veel groentjes (tomaten, worteltjes, courgette, ui, pastinaak en raapjes) te pruttelen. Mijn liefje benadert me. Er is een huisje dat zijn mama en haar vriend willen kopen. “Voor ons misschien later, om te huren…”, zegt hij. Het overvalt me, maar ik laat me niet meeslepen. Er was immers ook een huis aan de andere kant van Lier en daarna een appartement in Berchem, herinner ik mezelf. Huizen en appartementen zijn vaak maar vage, veranderlijke plannen, heb ik geleerd. Bovendien is “later” nog ver weg, weet ik. Mijn liefje moet na dit schooljaar nog minstens twee jaar studeren. Het is nog geen tijd voor later. De enige plannen die nu af en toe concreet vorm krijgen, zijn soep en lasagne. We hebben nooit meer dan enkele gestolen uurtjes en zo nu en dan hele dagen van onbezorgdheid tusse...