aMuse Rouge

Ottolenghi stelt nooit teleur. Op zich verwachtte ik van dit gerecht ‘gewoon lekker’, zonder meer. Maar het bleek een heuse smaakbom. Ik deed naar (goede) gewoonte weer enkele dingen anders. Zo gebruikte ik geen sobanoedels (wegens niet in huis   –  en trouwens ook niet in de Colruyt, foei Colruyt!), liet ik de koriander weg (wegens ieuw) en verving ik de chilipeper door chilivlokken (wegens geen fan van al te pikant hier in huis). Daarnaast laat Ottolenghi zijn ui rauw, terwijl ik die laat garen in de dressing. Ik vind gare ui immers altijd nog net iets lekkerder dan rauwe ui. Ik blog wat ik ervan heb gemaakt, maar ik gok dat je ’t orginele receptje ook wel online vindt. En je kan natuurlijk ook altijd gewoon het kookboek kopen. Dit gerecht ‘hoort’ trouwens op kamertemperatuur te worden gegeten, ’t is maar dat je ’t weet. Wat heb je nodig (2 personen)? Dressing 1 rode ui, in flinterdunne ringen ¾ dl rijstazijn 1 el suiker 1 teentje knoflook, fijnge...

Ah, de meester. Wanneer je (vaak) vegetarisch eet, is er één man waar je niet omheen kan: Yotam Ottolenghi. Toch is deze joodse groentemagiër uit Israël zelf geen vegetariër. Hij bedenkt naar eigen zeggen gewoon veel gerechten die toevallig vlees noch vis bevatten. Indeling & inhoud De veelheid van ingrediënten in combinatie met methoden om er wonderen mee te verrichten, leverden me het volmaakte gereedschap om gerechten klaar te maken en deze tot recepten om te zetten. Het uitgangspunt van Ottolenghi is dat één ingrediënt talloze mogelijkheden biedt: je kan het combineren met andere ingrediënten, je kan het op verschillende manieren bereiden, je kan spelen met consistenties… Yotam Ottolenghi vertrekt dan ook altijd vanuit één ingrediënt (‘het hart van het gerecht’) waar hij iets omheen creëert. En zo is Plenty ook opgebouwd: de 120 recepten zijn ingedeeld in vijftien hoofdstukken gericht op bepaalde ingrediënten(groepen): Wortelgroenten Bijzondere uien ...

Eentje gebaseerd op Ottolenghi. (Is een recept van Ottolenghi aanpassen heiligschennis? Oeps!) Niet alleen SUPER lekker, ook nog eens keileuk om te zeggen. Geef nu toe: shakshuka. Shak-shuuka. Shaak-shuka. Tsjak tsjoek tsjak. Tsjoek tsjoek. Akke-akke tuut-tuut! Ottolenghi zelf heeft er iets zinniger over te zeggen. Hij doet het klinken als een sprookje. Eentje waar ze magisch lekker eten serveren. In een straatje in het oude deel van Jaffa is een restaurantje waar men de klanten aan lange armoedige tafels eten voorzet. De plek is bij de lunch afgeladen en vrijwel iedereen eet hetzelfde gerecht. Het restaurant heet Dr Shakshuka, naar het signatuurgerecht. ( ‘ Plenty ’ , blz. 87) * Accio eitjes!*, we beginnen eraan! Shakshuka Wat heb je nodig (2 personen)?   1 grote rode ui 1 rode of gele paprika 3 tomaten 4 eieren 2 tl rietsuiker 1 tl verse of gedroogde tijm Snuifje chilivlokken Peper & zout Olijfolie 1/2 de bosje verse basilicum 1 ...

Vanaf nu doen we van maandmenu, oké? Zolang ik fulltime werk en het huisje een beetje op orde wil houden… oké, ik geef het toe: én ’s avonds onder een dekentje naar Thuis wil kijken, heb ik gewoon niet zoveel tijd om alles te bloggen wat ik wil. Een maand- in plaats van een weekmenu zorgt er misschien al voor dat ik wat meer tijd heb om enkele van mijn andere blogideetjes uit te werken. Ik loop namelijk over van inspiratie, hopelijk doet mijn blogje dat binnenkort van woorden. Maar soit, september dus. We hebben weer lekker gegeten, zenne ! Ik krijg graag complimentjes, zelfs als ze van mezelf komen. Enkele lekkere pasta’s, nog wat zalige pasta’s, een paar super pastaatjes. En zelfs twee keer patatjes. Pasta met aardbeienpesto, gekarameliseerde kip en aardbei-avocadoslaatje – Een geperfectioneerde versie van een gerecht dat ik enkele weken geleden ook al eens maakte. De zon op een bord. Pladijs met verse tartaar – Dit was de eerste keer dat ik zelf pladijs ma...