Een dagje later dan normaal. Ik was vergeten dat ik naar een toneelvoorstelling moest, waardoor ik niet kon schrijven. De voorstelling was het trouwens helemaal waard: Winterzonnewende door Warre Borgmans. Eigenlijk staat Warre Borgmans gewoon 2,5 uur lang te vertellen over zijn eigen jeugd, wat heel saai kan klinken, maar eigenlijk zo ontzettend grappig is dat ik vanaf nu altijd zal moeten lachen als ik aan prei, de gemeente Montenaken in Limburg of een ‘nonkel Jos’ denk. Gisteren, vrijdag de 13 de , was m’n laatste werkdag van 2013, dus nu heb ik eventjes meer tijd om te bloggen. Ik heb verschillende ideetjes en heb er heel veel zin in! Maar ik moet het eigenlijk hebben over wat we de afgelopen twee weken zoal hebben gegeten, hé. Ik heb onder andere weer koppig de grenzen tussen groenten en fruit genegeerd. Weliswaar met wisselend succes deze keer, maar ik blijf het fascinerend vinden. Verder zetten we de winter officieel in met onze eerste spruitjes van dit jaar. Pasta...