Once upon a day in May 2010… Zondag was een dag die draaide om timing. Super slechte en super goede timing, het eerste voor mijn liefje, het tweede voor ons allebei. Net als ik groeit Illiveris op zonder vader. Bij mij is dat echter al zo sinds mijn vijfde, bij hem sinds zijn twintigste. Het einde is hetzelfde, het begin wellicht ook (begint alles niet altijd met een jongen en een meisje die verliefd worden?), de verhalen zijn echter helemaal anders. In 2008, toen ik nog geen Briseis was, spatte de veilige en vertrouwde bubbel waar mijn liefje – toen nog het liefje van iemand anders – al twintig jaar in vertoefde helemaal uit elkaar. De illusies verlieten zijn wereld toen uitkwam dat zijn vader, Noiraud, zijn mama, Myrtille, al negen jaar lang bedroog met Myrtille's beste vriendin, Nympho lijkt een toepasselijke benaming. Négen jaar. Negen jààr. Bijna de helft van Illiveris’ leven en meer dan de helft van zijn bewuste leven blijkt plots één leugen te zijn. Daarbij komt n...