Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit september, 2013 weergeven

Nancy (13-15 september 2013): un goût de revenez-y !

Toen ik in het vijfde leerjaar voor het eerst het zinnetje Fanfreluche est une poupée hoorde, werd ik op slag verliefd op la langue de l’amour. Sinds dat moment is de mooiste taal die bestaat niet meer uit mijn leven weg te denken. Twaalf jaar lang leerde ik elke dag de mooiste woorden kennen. Ik ontdekte met groeiende interesse de vele grammaticaregels en de talloze uitzonderingen op die regels die het Frans zo eigen maken. Ik ontwikkelde een taalgevoel dat me toeliet de grammatica een beetje te vergeten en automatisch toe te passen. En boeken schetsten een beeld van de Franse geschiedenis, de rijke literatuur en unieke eetcultuur.
Toch had ik nog nooit het échte Frankrijk gezien. Ik ben drie keer in Parijs geweest: een keer met school, een keer met Mer en een keer met Ecarlate en haar broer. Maar een hoofdstad geeft volgens mij nooit een goed beeld van de rest van het land. Dus dat telt niet echt mee. En ik ben een keer naar Lille geweest. Maar dat was een schoolreis van een dag, waa…

Week 36-39 (september): Pasta’s, pesto’s en patatjes

Vanaf nu doen we van maandmenu, oké? Zolang ik fulltime werk en het huisje een beetje op orde wil houden… oké, ik geef het toe: én ’s avonds onder een dekentje naar Thuis wil kijken, heb ik gewoon niet zoveel tijd om alles te bloggen wat ik wil.
Een maand- in plaats van een weekmenu zorgt er misschien al voor dat ik wat meer tijd heb om enkele van mijn andere blogideetjes uit te werken. Ik loop namelijk over van inspiratie, hopelijk doet mijn blogje dat binnenkort van woorden.
Maar soit, september dus. We hebben weer lekker gegeten, zenne! Ik krijg graag complimentjes, zelfs als ze van mezelf komen. Enkele lekkere pasta’s, nog wat zalige pasta’s, een paar super pastaatjes. En zelfs twee keer patatjes.






Sapling 2: Vrijdag de dertiende

Saplings zijn kleine verhaaltjes over eten, mini puzzelstukjes uit de culinaire geschiedenis. Het zijn ‘eetjesweetjes’ en ‘spijsheden’. Maar ik noem ze ‘saplings’, want dat klinkt lief.
En er zit ook wel meer achter. Het woord is afgeleid van het Latijnse werkwoord ‘sapere’. Dat betekent zowel ‘wijs zijn’ als ‘smaken’. En woorden die op ‘-ling’ eindigen zijn altijd schattig. Dat geldt ook voor woorden op ‘-let’. Maar ‘saplet’ bestaat niet en ‘sapling’ wel. Dat is Engels voor ‘jonge boom’. En een boom staat ook weer symbool voor wijsheid.

Bron: gva.be

Rijst met bloemkool en zalm

“Amai, da’s goeie puree,” zei Merlot na zijn eerste hap rijst met bloemkool. Hoewel er geen patatje aan te pas komt, lijkt deze rijst qua structuur en uitzicht inderdaad wel een beetje op puree. Qua smaak is hij echter allerminst vergelijkbaar met gewone pureepatatjes. Bovendien mag mijn lief me ondertussen toch wel beter kennen: alsof ik ooit, ever, jamais een berg puree met vis en zonder groenten zou serveren!
Soit, stop je patatjes maar ver weg, we maken vandaag bloemkoolRIJST!

Wat heb je nodig voor 2 personen? 100 g rijst (Ik nam Basmati.)1/2de bloemkool3 teentjes knoflook(Verse) zalm (Ik nam 2 stukjes zalm uit de diepvries.)Gemalen Emmental/Grana Padano/mozzarellaScheutje melk3 dl bouillon (Ik gebruikte 3 dl water met 1 bouillonblokje voor pasta- en rijstgerechten.)CitroenKervelPeper & zoutOlijfolie Wat moet je doen?
1. Pel de teentjes knoflook en snipper of plet ze zo fijn mogelijk. Stoof ze aan in wat olijfolie in een antikleefpotje waarvan je een deksel hebt. Voeg de rijst en d…

Pasta met pesto in pumps

Voor dit receptje moet je geen keukenprinses zijn. Je moet ook niet graag in de keuken staan. Het is niet nodig om veel tijd te hebben. Het is zelfs best als je niet van koken houdt en geen tijd hebt, want op nog geen 10 minuutjes is het al klaar. Je moet alleen houden van lekker eten. En aangezien het een zongedroogde tomatenpesto is, moet je ook wel lekkere zongedroogde tomaten uitkiezen. Ik gebruik meestal deze van Colruyt.

De eerste keer dat ik dit maakte, was op een ‘ik-heb-absoluut-geen-kookplan-maar-ik-heb-reuzenhonger’-avond. Ik gooide wat dingen die ik in de kasten vond samen. Mijn geen-plan bleek njam! Maar de perfectionist in mij wist dat het nog beter kon. Nog geen twee weken later maakte ik het opnieuw. Deze keer nam ik er een weegschaal bij om de verhoudingen tussen de ingrediënten te perfectioneren. De eerste keer stond de pesto in zijn kinderschoenen, nu droeg hij pumps!
Perfect ‘kan-niet-mislukken’-gerechtje voor een eerste date bijvoorbeeld. Zo heb je meer tijd voor je…