Incanto d’amor

…elke dag opnieuw, al 3 jaar lang. Om elke en eender welke reden.

Hier zijn er enkele:

…omdat hij mij onverwacht een kus op m’n voorhoofd komt geven terwijl ik lig te rusten op de zetel. En omdat we samen lachen omdat ik zo schrik wanneer hij dat plots doet.

…omdat hij ’s nacht plots uit bed stapt om een boek te nemen en hij eventjes voor me voorleest.

…omdat we samen lachen wanneer we liedjes waarvan we de tekst eigenlijk niet helemaal – of helemaal niet – kennen, proberen mee te zingen in de auto.

…omdat hij mij helpt kalm te blijven. Of toch kalmer dan dat ik zonder hem zou zijn.

…omdat hij zo mooi kan schrijven.

…omdat hij drie kommen van mijn Chinese tomatensoep opsmikkelt.

…omdat hij ervoor zorgt dat ik niet op m’n poep val in het midden van de Meir.

…omdat hij enthousiast voor me is wanneer ik over koken praat.

…omdat hij me wil tonen hoe goed hij mensen kan doodschieten in een computerspelletje en hij het erg vindt dat het net wanneer ik kijk niet goed lukt.

…omdat hij onverwacht roosjes voor me meebrengt.

…omdat ik m’n gsm uren alleen kan laten zonder stress. Er zijn geen sms’jes, er is geen drama.

…omdat hij samen met mij op de grond gaat liggen om naar me te luisteren wanneer ik over mijn dag vertel. En omdat hij dat doet op een manier die me het gevoel geeft dat wat ik te vertellen heb op dat moment voor hem het allerbelangrijkste is.

…omdat hij mijn spaghetti de lekkerste vindt die hij ooit al heeft gegeten.

…omdat hij me liefdevol onderstopt met een dekentje wanneer ik het koud heb.

…omdat het eerste wat ik zie wanneer ik ’s morgens mijn ogen open zijn lieve glimlach is.

…omdat hij me meeneemt op mijn eerste en tot nog toe mooiste reis, naar Boedapest, de mooiste stad die bestaat.

…omdat hij mij leert te genieten.

…omdat ik er niet elke dag in slaag slechts één reden te kiezen.

…omdat hij elke maand en elk jaar nog mooier weet te maken dan onze vorige.