Doorgaan naar hoofdcontent

Het Begin van een Tijdloos Prinsessenverhaal

Once upon a February day in 2010…

Natuurlijk mis ik Illiveris niet. Drie maanden geleden kende ik hem nog niet eens. Is het nog geen drie maanden geleden? Ik kan me niet meer herinneren hoe het was zonder hem. Met wie had ik eindeloze conversaties? Naar wie of wat keek ik uit? Aan wie dacht ik de hele tijd? Wat deed ik de hele tijd?

De tijd doet anders sinds ik Illiveris ken. Tijdens zijn blok, toen we enkel konden uitkijken naar onze vaste nachtelijke internetafspraak, tikte hij trager. Terwijl we dan praatten, raasde hij echter ongenadig en onverklaarbaar verder. De seconden en minuten tikten veel te snel weg. Wanneer Illiveris echt bij me is, kan ik zelfs de uren niet meer bijhouden. De tijd ontsnapt mij. Heel eventjes verdwijnt hij helemaal en wordt alles tijdloos.



Maar eigenlijk is dat niet verwonderlijk. Ik heb er zelfs een verklaring voor. Wanneer ik Illiveris leerde kennen, werd ik Briseis, zijn Prinses. Hij liet mij binnen in zijn wereld. En wanneer ik daar ben, neemt hij me mee over de grenzen van het gewone, naar zijn universum, dat het best kan worden omschreven door het woord ‘fantasie’. Hij toont mij dromen. Ik voel mij een personage uit het mooiste boek dat ik nooit heb gelezen. Het ietwat cynische meisje dat ik al m’n hele leven ken, is nu Prinses Briseis, de hoofdrolspeelster in Illiveris’ dromenwereld, vrij van tijd en onbegrensd in ruimte.

We doorklieven de lucht op vliegende pony’s. We dansen de Melkweg. We schrijden door wolkenpaleizen. Ik draag jurkjes van gesponnen sterrenstof. We drijven op eikenblaadjes en rusten temidden van kersenbloesems. We lopen over regenbogen van vergeten kleuren. We zijn personages uit de Oosterse mythologie. Er grazen schapenwolkjes en het sneeuwt er donzelingetjes. We beleven bedtijdverhalen. We leven dromen.

Natuurlijk mis ik Illiveris. De tijd staat stil. Prinses Briseis is eventjes verloren. Ze kan alleen maar hopen dat het ontbreken van een normaal tijdsverloop betekent dat haar tijd met hem nooit hoeft te eindigen.

Geschreven op: 12 februari 2010

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Wraps met aspergesla

Dit was voor ons het laatste aspergegerecht van dit seizoen. En weer eens eentje anders dan anders. Erg geschikt voor een warme zomerdag. Geniet er nog van!

Wat heb je nodig (2 personen)? 4 wraps½ pak (250 g) witte asperges½ komkommer200 g hesp3 eieren2 el mayonaise2 el Griekse yoghurtPeterselie, vers of diepvriesPeper & zoutWat moet je doen?
1. Kook de eieren hard in 10 minuten. Laat ze daarna afkoelen in koud water.
2. Schil de asperges en snijd ze in plakjes van ongeveer een centimeter dik. Kook de aspergeplakjes beetgaar in 2 minuten. Laat ze daarna afkoelen.
3. Pel de eieren en plet ze met een vork. Snijd de hesp in plakjes en de komkommer in kleine blokjes.
4. Meng de mayonaise en de Griekse yoghurt in een grote kom. Roer de asperges, komkommer, eieren en hesp eronder en werk af met (verse) peterselie, peper en zout.
5. Verwarm de wraps in een pan. Schep er wat van de aspergesla op. Rol de wraps op en snijd ze doormidden.