Post-Salzburg Veggie Week

In een typische week maak ik zo’n twee keer vis en minstens twee keer een vegetarisch gerecht. Dat wil zeggen dat ik doorgaans meestal maximum drie keer in de week een gerecht maak met vlees. En als ik “een gerecht met vlees” zeg, mag je dat meestal opvatten als een pasta waar een beetje parmaham bijzit, één kipfilet in blokjes voor twee of een pastasaus met maximum 100 g gehakt of 50 g spekjes per persoon.

Bij mij kloppen de algemeen aanbevolen verhoudingen “de helft groenten, een vierde koolhydraten (aardappelen, pasta, rijst…) en een vierde vlees” per maaltijd bijna altijd. Niet uit principe, maar gewoon omdat ik groentjes het lekkerst vind.

Als het aanwezig is, speelt vlees in mijn gerechten steeds een bijrol. Ik hoor dat veel mensen echt kunnen “genieten van een stuk vlees”. Dat gevoel is mij compleet vreemd. Rood vlees zet ik dan ook amper op het menu, en als ik dat doe, is het vaak om Merlot een plezier te doen. Liefde bij ons is af en toe vlees klaarmaken.

Nu, ik houd niemand voor de gek, zeker mezelf niet: een echte vegetariër ga ik nooit worden. Daarvoor is het te laat. Ik heb mijn spaghetti immers al geproefd. En daarna is er geen weg meer terug. Maar mijn vegetarische dagen, daar blijf ik van genieten. Groentjes zijn mijn biefstuk.

Spaghetti

Nadat ik terugkwam van Oostenrijk, vanaf nu beter bekend als “Land Vol Vlees”, rende ik dan ook gillend naar de winkel en plunderde ik de groenteafdeling voor Merlots en mijn Post-Salzburg Veggie Week. Ons weekmenu stond al vast. Dat had ik bedacht terwijl ik in Salzburg de zoveelste hap cordon bleu naar binnen stompte.

Dag 1: Paddenstoelenslaatje met honing-mosterddressing

Dag 2: Slaatje met koude patatjes en yoghurtdressing

Dag 3: Pasta met tomatensaus, spinazie en paddenstoelen

Dag 4: Groentjescarbonara

Dag 5: Pasta met auberginekaviaar

Dag 6 & 7: Chili sin carne met couscous

Dag 8: Paddenstoelenpasta met yoghurt

Tijdens Post-Salzburg Veggie Week…

• werd ik oprecht blij van een bord vol groentjes, mijn vriendjes vol vitamientjes.
• at ik de eerste dag echt alleen maar groenten. Geen pasta. Geen patatjes. Geen couscous. Geen rijst. Geen brood. En – een beetje tot mijn eigen verbazing – geen honger.
• stond ik ervan versteld hoe snel enkel groenten een berg eten vormen.
• at ik voor de eerste keer aubergine. En ontdekte ik dat ik dat lekker vond.
• maakte ik chili sin carne die net zo lekker was als mijn chili con carne.
• heeft Merlot nooit geklaagd en naar eigen zeggen altijd lekker gegeten.
• miste ik – zoals ik al had verwacht – absoluut geen vlees.
• speelde ik met het idee om zolang door te gaan tot ik zin zou krijgen in een stukje vlees. Ik had nog inspiratie genoeg voor verschillende vegetarische gerechten voor minstens een maand. Maar aangezien mijn lichaam een beetje begon te protesteren met duizelingen en Merlot wel van vlees houdt, besloot ik om het toch maar bij één week te houden.