Doorgaan naar hoofdcontent

Post-Salzburg Veggie Week

In een typische week maak ik zo’n twee keer vis en minstens twee keer een vegetarisch gerecht. Dat wil zeggen dat ik doorgaans meestal maximum drie keer in de week een gerecht maak met vlees. En als ik “een gerecht met vlees” zeg, mag je dat meestal opvatten als een pasta waar een beetje parmaham bijzit, één kipfilet in blokjes voor twee of een pastasaus met maximum 100 g gehakt of 50 g spekjes per persoon.

Bij mij kloppen de algemeen aanbevolen verhoudingen “de helft groenten, een vierde koolhydraten (aardappelen, pasta, rijst…) en een vierde vlees” per maaltijd bijna altijd. Niet uit principe, maar gewoon omdat ik groentjes het lekkerst vind.

Als het aanwezig is, speelt vlees in mijn gerechten steeds een bijrol. Ik hoor dat veel mensen echt kunnen “genieten van een stuk vlees”. Dat gevoel is mij compleet vreemd. Rood vlees zet ik dan ook amper op het menu, en als ik dat doe, is het vaak om Merlot een plezier te doen. Liefde bij ons is af en toe vlees klaarmaken.

Nu, ik houd niemand voor de gek, zeker mezelf niet: een echte vegetariër ga ik nooit worden. Daarvoor is het te laat. Ik heb mijn spaghetti immers al geproefd. En daarna is er geen weg meer terug. Maar mijn vegetarische dagen, daar blijf ik van genieten. Groentjes zijn mijn biefstuk.

Spaghetti

Nadat ik terugkwam van Oostenrijk, vanaf nu beter bekend als “Land Vol Vlees”, rende ik dan ook gillend naar de winkel en plunderde ik de groenteafdeling voor Merlots en mijn Post-Salzburg Veggie Week. Ons weekmenu stond al vast. Dat had ik bedacht terwijl ik in Salzburg de zoveelste hap cordon bleu naar binnen stompte.

Dag 1: Paddenstoelenslaatje met honing-mosterddressing
Dag 2: Slaatje met koude patatjes en yoghurtdressing
Dag 3: Pasta met tomatensaus, spinazie en paddenstoelen
Dag 4: Groentjescarbonara
Dag 5: Pasta met auberginekaviaar
Dag 6 & 7: Chili sin carne met couscous
Dag 8: Paddenstoelenpasta met yoghurt

Tijdens Post-Salzburg Veggie Week
  • werd ik oprecht blij van een bord vol groentjes, mijn vriendjes vol vitamientjes.
  • at ik de eerste dag echt alleen maar groenten. Geen pasta. Geen patatjes. Geen couscous. Geen rijst. Geen brood. En – een beetje tot mijn eigen verbazing – geen honger.
  • stond ik ervan versteld hoe snel enkel groenten een berg eten vormen.
  • at ik voor de eerste keer aubergine. En ontdekte ik dat ik dat lekker vond.
  • maakte ik chili sin carne die net zo lekker was als mijn chili con carne.
  • heeft Merlot nooit geklaagd en naar eigen zeggen altijd lekker gegeten.
  • miste ik – zoals ik al had verwacht – absoluut geen vlees.
  • speelde ik met het idee om zolang door te gaan tot ik zin zou krijgen in een stukje vlees. Ik had nog inspiratie genoeg voor verschillende vegetarische gerechten voor minstens een maand. Maar aangezien mijn lichaam een beetje begon te protesteren met duizelingen en Merlot wel van vlees houdt, besloot ik om het toch maar bij één week te houden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Wraps met aspergesla

Dit was voor ons het laatste aspergegerecht van dit seizoen. En weer eens eentje anders dan anders. Erg geschikt voor een warme zomerdag. Geniet er nog van!

Wat heb je nodig (2 personen)? 4 wraps½ pak (250 g) witte asperges½ komkommer200 g hesp3 eieren2 el mayonaise2 el Griekse yoghurtPeterselie, vers of diepvriesPeper & zoutWat moet je doen?
1. Kook de eieren hard in 10 minuten. Laat ze daarna afkoelen in koud water.
2. Schil de asperges en snijd ze in plakjes van ongeveer een centimeter dik. Kook de aspergeplakjes beetgaar in 2 minuten. Laat ze daarna afkoelen.
3. Pel de eieren en plet ze met een vork. Snijd de hesp in plakjes en de komkommer in kleine blokjes.
4. Meng de mayonaise en de Griekse yoghurt in een grote kom. Roer de asperges, komkommer, eieren en hesp eronder en werk af met (verse) peterselie, peper en zout.
5. Verwarm de wraps in een pan. Schep er wat van de aspergesla op. Rol de wraps op en snijd ze doormidden.