Rodekoolsoep

Ik heb lang getwijfeld voor ik voor het eerst rodekoolsoep durfde te maken. Het intrigeerde mij ontzettend, want het was zowat de enige groente waarvan ik nog nooit soep had gemaakt, maar de kleur die ik me erbij voorstelde schrikte me af. Bovendien vond ik het een vreemd idee om de smaak van rodekool in een soep te hebben, ik bedoel daarmee in lopende vorm. Bij die smaak verwacht je te moeten kauwen. Of zoiets.

Maar mijn nieuwsgierigheid won zoals steeds. En nu begrijp ik zelf helemaal niet meer waarom ik het ooit vreemd vond. Rodekoolsoep is superlekker. Echt! Zelfs Nankin, Merlots broer, die eigenlijk geen rodekool lust, moest toegeven dat mijn soep lekker was. En aan de kleur (dieppaars) ben je gewend nadat je de soep voor de tweede keer hebt gemaakt, wat je bijvoorbeeld kan doen voor een Halloweenetentje voor vrienden die nog nooit rodekoolsoep hebben gegeten.

Wat heb je nodig?

Vlees

Een bakje spekjes. Ik neem er telkens eentje van die spekjes die met twee bakjes aan elkaar hangen. Maar als je meer van vlees houdt dan ik gebruik je ze best allebei. Of nog meer. Gebruik er maar zoveel als je wil. Mij is het vooral om de smaak die de spekjes afgeven aan de soep te doen.

Groentjes

2 grote rode uien en een rodekool. Al heb je van de rodekool maar ongeveer 2/3^de nodig voor dit recept, met 3,5 l bouillon. Als je natuurlijk een grotere soeppot hebt dan ik kan je wel de hele rodekool gebruiken, want dan kan er ook meer bouillon in je pot.

Kruiden

Peper & zout.

En ook nog

Bakboter of (olijf)olie, 3,5 l bouillon en (witte wijn)azijn. Ik gebruik voor mijn soepen meestal een combinatie van twee soorten bouillon, gewoonlijk is dat groente- en kippenbouillon, maar in dit geval gebruik ik groentebouillonblokjes en runderbouillonblokjes.

Ik verdenk mezelf ervan dat te doen omdat de spekjes die erin zitten van een varken komen en een varken meer weg heeft van een koe (rund) dan van een kip. Qua grootte. Of zo. De (witte wijn)azijn schrijf ik zo omdat je mag kiezen. Ik heb de soep al eens met gewone azijn gemaakt, maar met witte wijnazijn vind ik ze nog iets lekkerder.

Wat moet je doen?

Snijd eerst de groentjes, de uien in grove stukken en de rodekool in snippers. Ik begin bijna altijd met alle groentjes te snijden omdat je daarna je volle aandacht kan gebruiken wanneer je het vuur opzet. Zo duurt het natuurlijk wel langer, maar als je er evenveel van houdt om in de keuken te staan als ik, vind je dat vast niet erg.

Neem als de groentjes klaarstaan je spekjes erbij en bak ze in je soeppot. Ik gebruik nooit extra boter of olie om spekjes te bakken, ze geven voldoende vet af van zichzelf. Je mag kiezen of je de spekjes knapperig wil of niet. Als je ze knapperig wil, moet je ze gewoon langer laten bakken. Haal ze wanneer ze klaar zijn met een schuimspaan uit de pot, zo blijft het spekvet en alle smaak in de pot.

Voeg nu een beetje extra boter of olijfolie toe en bak de uien in dezelfde pot. Wanneer de uien glazig worden, kan je de rodekoolsnippers toevoegen en eventjes mee aanstoven.

Tijd voor peper, zout en de (witte wijn)azijn. Ik kruid mijn soepen telkens wanneer alle groentjes in de pot zitten maar voor ik de bouillon erover giet. Ik heb de (witte wijn)azijn nog nooit afgemeten, maar als ik moet gokken, zou ik zeggen dat de scheut die ik erin kap zo ongeveer 6 eetlepels is.

Giet wanneer alle rodekoolsnippers wat hebben kunnen aanstoven en je de groentjes voldoende hebt gekruid de bouillon in de soeppot, dat is dus 3,5 liter water met 7 bouillonblokjes naar keuze.

Laat de soep zo’n 20 à 30 minuten koken voor je ze mixt. Daarna moet je enkel nog de spekjes er terug indoen en je kan je laten verrassen door de smaak of je vrienden een beetje bang maken met de kleur…