Ongeveer twee maanden geleden: “Jij zou
Pinterest echt wel leuk vinden, hoor! Waarom probeer je het eens niet?”
Ongeveer één maand geleden: “Je weet toch
dat je Pinterest bijvoorbeeld kan gebruiken om recepten te zoeken, hé? Je moet
écht een Pinterest-account aanmaken!”
***
Merlot probeerde mij al een tijdje op
Pinterest te krijgen. Mijn antwoord op elk van zijn pogingen was steeds een
variant van “Uhu, misschien wel. Ik zal wel eens een Pinterest-account
aanmaken. Ooit. Ik zal nog wel zien.” Waarna ik vrolijk weg trippelde, waarschijnlijk
richting keuken.
De reden van mijn terughoudendheid was
niet dat ik eraan twijfelde of Pinterest wel iets voor mij zou zijn.
Integendeel, ik wimpelde het af zoals alleen ik dat kan omdat ik net zeker wist
dat het sowieso iets voor mij zou zijn. Pinterest zou mij toegang verschaffen
tot een hele wereld vol nieuwe recepten. En ik zou er absoluut niet aan kunnen
weerstaan om die wereld te verkennen.
En terwijl ik er zo ontzettend veel van
houd om kookinspiratie op te doen, terwijl je me enkel maar een kookboek moet
geven om me urenlang stil te houden, word ik naast heel enthousiast ook een
beetje moedeloos van de absurde hoeveelheid recepten die mij via allerlei wegen
bereiken en die er allemaal zo beloftevol uitzien. Er zijn gewoon te veel
lekkere dingen, te veel interessante ideeën, te veel fascinerende combinaties!
De onoverzichtelijke berg recepten en
ideeën verspreid over mijn hoofd, mijn kookboeken, mijn kooktijdschriften en
mijn Bloglovin zou alleen nog maar onoverzichtelijker worden. Het aantal
recepten waarover ik ooit eens enthousiast als een klein meisje in een
snoepwinkel heb gedacht: “Oh, dat moet ik zéker eens proberen!” zou alleen nog
maar exponentieel toenemen, terwijl ik nu al een keer of 37 zou moeten leven
wil ik ze allemaal écht eens uitproberen… En dan zou ik nooit eens twee keer hetzelfde
mogen maken! Nu, geen twee keer spaghetti mogen maken, daar trek ik de lijn. Het
is al frustrerend genoeg, Pinterest kan ik er echt niet nog eens bijhebben!
***
***
Uiteraard zit ik inmiddels op Pinterest.
Ik bedoel: wat had je nu gedacht? Al geef ik Merlot wel helemaal de schuld, die
snoodaard! Ongeveer een week geleden, toen ik bij m’n laptop kwam, lachte de
homepage van Pinterest me toe en stond Merlot met de meest onschuldige ogen die
je ooit hebt gezien naast diezelfde laptop naar mij te kijken. Ik was niet
opgewassen tegen de combinatie van Merlots puppyblik en de lokroep van alle
Pinterest-recepten slechts een klik verwijderd.
Tegen beter weten in, maakte ik uiteindelijk
dan maar een Pinterest-account aan. Maar ik heb mezelf wel beloofd heel streng te
zijn over welke recepten ik toelaat tot mijn selecte groepje “Recipes to try”. En
Merlot – die van alles houdt behalve fruit in zijn eten – heb ik al een beetje
teruggepakt met de keuze van mijn eerste Pinterest-recept: quinoa met pompoen
en appel. Ocharme. Niet. En nog meer snode plannen zijn in de maak: ondertussen
pinde ik stiekem ook een pastasalade met broccoli en druifjes. Wedden dat hij
al een beetje spijt begint te krijgen van zijn Pinterest-offensief?
Zou je niet stoppen met Pinterest? Naar het schijnt is dat slecht voor mijn *kuch* voor de gezondheid! :O
BeantwoordenVerwijderen