Weekmenu 3: Quinoadoop

Weet je nog toen ik zei dat ik minstens twee keer per week vlees uit m’n diepvries moest wegwerken? Geloofde je dat? Wel, ik was toen vergeten te specificeren dat wanneer ik twee keer per week vlees op het menu zet, maar er maar één stukje vlees uit de diepvries verdwijnt, dat ook telt. Dus ik heb niet gefaald! Hé? Hé?

Marokkaans-mediterrane quinoasalade

WEEK 3: QUINOADOOP

Vrijdag 11 januari 2013:         On verra

Zaterdag 12 januari 2013:      Huwelijksfeest Ecarlate & Céladon

Zondag 13 januari 2013:        Paddenstoelenpasta à la truffe met scampi’s

Maandag 14 januari 2013:      Kruidige pompoencouscous

Dinsdag 15 januari 2013:       Preipuree met zure room en zalm

                                               Rosbief met portosaus, worteltjes&erwtjes en grillpatatjes

Woensdag 16 januari 2013:    Pitabroodjes met overschot eergisteren, overschot gisteren en erwtenspread

Donderdag 17 januari 2013:   Marokkaans-mediterrane quinoasalade

Voor een keertje werd er eens niet op vrijdag, maar pas op zaterdag naar de winkel gegaan. Op vrijdag deden we dus van on verra. Op zaterdag werden we verwacht op het huwelijksfeest van mijn supervriendin Ecarlate. Ik kan niemand bedenken die het harder verdient om absurd gelukkig te zijn met haar kersverse superman dan zij!

Op zondag mocht ik terug koken! Ik weet het, ik weet het, weeral truffel. Nu is het potje leeg, hoor! Op maandag experimenteerde ik een vegetarische couscous bij elkaar, niets ongewoons dus. Op dinsdag herinnerde ik me mijn minstens-tweemaal-vlees-per-week-voornemen, onderdrukte ik eventjes een lach en haalde dan toch maar een rosbief uit de diepvries. Ik kookte gewone Belgische kost bij elkaar en werd achteraf overvallen door het gevoel dat zoiets toch echt niet mijn ding is.

Ik zorgde opzettelijk voor een restje rosbief omdat ik van de dag daarvoor nog een restje champignonnetjes had. Ik smeedde een plannetje met beide: ik ging nog eens toveren met pitabroodjes! Zo lekker dat het receptje misschien wel volgt!

En dan kwam donderdag. Quinoadoopdag. Omdat ik de smaak van quinoa nog niet kende, koos ik voor mijn immer betrouwbare Marokkaans-mediterrane combinatie. Ik heb twee dingen geleerd. Als je quinoa gaat klaarmaken, moet je zorgen dat je een zeef in huis hebt. Niet enkel een vergiet.(*) En je moet op voorhand eens opzoeken hoeveel gram quinoa en hoeveel milliliter water je precies moet nemen.(**) Onze quinoadoop was dus een beetje waterachtig. Toepasselijk wel.

(*) Je moet quinoa blijkbaar eerst goed spoelen om de bittere smaak weg te krijgen. En dat is veel gemakkelijker gezegd dan gedaan als je enkel een vergiet hebt waarvan de gaatjes groter zijn dan de quinoakorrels zelf.

(**) Tips zijn welkom. Receptjes ook.