Mijn allereerste ‘tag’. Van Lilith. De bedoeling is dat je dingetjes opsomt waar jij van houdt en anderen doorgaans niet. En dingetjes waar jij niet van houdt en anderen doorgaans wel.
Oké, ze heeft me niet persoonlijk getagd, maar iedereen die blogt, mocht meedoen. En ik voldoe aan die voorwaarde, yay for me! Het is een leuke, dus doe gerust mee. In de commentaar of op jouw blog. Link er wel eventjes naar, zodat ik kan meelezen.
Oké, ze heeft me niet persoonlijk getagd, maar iedereen die blogt, mocht meedoen. En ik voldoe aan die voorwaarde, yay for me! Het is een leuke, dus doe gerust mee. In de commentaar of op jouw blog. Link er wel eventjes naar, zodat ik kan meelezen.
 |
| Bron: weheartit.com |
Ik <3
- Studeren, nadenken over welke kleurtjes ik ga gebruiken om een cursus te markeren, samenvattingen maken, tonnen theorie in m’n hoofd pompen, ik hou ervan!
- In de supermarkt rondslenteren en alle producten in alle gangen bekijken. Collect & Go en consoorten, ik begrijp dat niet. Dan is alle pret af van het winkelen!
- Lever. Als in: om op te eten. Niet dat het mijn lievelingseten is of ik het heel vaak op het menu zet, maar in tegenstelling tot veel mensen lùst ik het wel.
- Spruitjes. Nooit begrepen waarom die massaal worden gemeden. Alle groentjes zijn vriendjes!
- Series opnieuw en opnieuw bekijken. Ik grijp zelfs eerder naar series die ik al heb gezien dan naar series die ik nog niet heb gezien. Gewoon omdat ik dan zéker weet dat het goed is. Of zo.
- De film Waterworld. Waarom is die zo gigantisch geflopt?
- Ugg-achtige schoenen. Als mijn voeten het maar warm hebben in de winter, meer moet dat niet zijn.
- Alleen thuis zijn. Niet altijd. Maar af en toe heb ik er zeker niets op tegen. Ik hoef niet altijd dingen te doen te hebben of mensen om me heen te hebben.
- Dingen uit het hoofd leren. Gewoon zomaar. Zo kan ik te allen tijde alle staten van Amerika opsommen in alfabetische volgorde en ken ik de hele Dear Clarice-monoloog uit Hannibal vanbuiten.
- Hondjes die aan m’n gezicht likken, absoluut niets op tegen. Mijn eigen hondje mocht zelfs van m’n ijsjes likken.
Ik <3 niet
- Op nummer 1, zonder twijfel. Kaas. Bleh. Behalve mozzarella. En Grana Padano/Parmezaan. En halloumi (zopas ontdekt!). Maar ik maak vorderingen. Vroeger zou deze zin zijn gestopt na het woord ‘kaas’.
- Frietjes van het frituur. Soms denk ik er zin in te hebben en verkeer ik in de illusie dat ze mij zullen smaken, maar ik vergis me altijd. Ik vind het te vettig, ik mis groentjes en ik kamp daarna àltijd met een enorm schuldgevoel.
- De Keuken van Sofie. Haar vlees is nooit gaar en haar knoflook verbrandt altijd.
- De kleur zwart sinds ik doorheb dat die kleur enkel wintertypes flatteert.
- Foundation. Te vuil. Ik heb graag dat mijn washandje niet bruin ziet wanneer ik mijn gezicht ’s avonds was.
- Pannenkoeken. Behalve bananenpannenkoekjes (met banaan en ei en verder niets.)
- Taalfouten. Voor mij een reden om een boek opzij te leggen, hoe goed het verhaal ook is.
- Naar de kapper gaan. Ik weet niet waarom niet. Maar ik beperk het tot het absolute minimum, als in 2 keer per jaar. Gelukkig ligt mijn haar uit zichzelf geweldig. Altijd.
- Verjaren. Enkel de pakjes zijn leuk.
- Uitlach-tv, genre audities van The Voice, Benidorm Bastards, Foute vrienden… Ik heb daarvoor veel te veel last van plaatsvervangende schaamte.
Reacties
Een reactie posten