Doorgaan naar hoofdcontent

Weekmenu 43: aMuse belooft betere beelden

Met de intrede van het winteruur, haalde ik eindelijk de flitsset weer van onder het stof. Vanaf het volgend weekmenu zien de fotootjes er dus weer veel smakelijker uit. Deze week moeten jullie het nog met iets minder goede beelden doen. Mijn excuses! Het ligt niet aan de gerechten, maar aan het crappy onnatuurlijk licht (en mijn uitstelgedrag wat betreft het bovenhalen van de studioflitser).

Pasta met tonijn in curry-tomatensaus


Best lekker, behoorlijk gezond en héél snel klaar, maar niet speciaal. Dat vat dit gerecht zowat samen.

Pumpkin Spice Latte


Eigenlijk wilde ik dit al eerder maken, zodat ik meerdere keuzes zou hebben wat betreft de eerste opdracht van de Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd. Maar mijn eerste poging – de herfstsalade met pompoen – bleek zo’n succes dat meerdere keuzes echt niet nodig waren. Enkele dagen later dan gepland ging ik dan toch maar aan de slag met mijn eigen versie van het populaire Starbucks-drankje. En het verdict luidde: een beetje apart maar best lekker!

’s Avonds gingen we eten bij mijn schoonbroertje Nankin en schoonmoeder Myrtille. Aangezien zij zelf nogal laat thuis zou zijn, zou ik iets ineengooien met wat ik in haar kasten en diepvriezer vond. Het werd een ovenschotel met vis, prei en puree. Omdat iedereen uitgehongerd aanviel, vergat ik helaas een foto te nemen.

Romige pasta met kip en prei


Ook de volgende dag stond er iets met prei op het menu. Niet helemaal gepland dus, aangezien ik niet wist dat we dat de vorige dag ook al gingen eten. Gelukkig leek het gerecht op zich in niets op de winterse ovenschotel van de dag daarvoor. Deze pasta was heel licht, fris en tegelijk romig. Het is een gerechtje dat ik best vaker zou willen maken.

Spinaziepuree met cordon bleu


In de winter durven er hier al wel eens vaker patatjes op ons bord verschijnen. Vooral omdat m’n vriend fan is van patatjes met iets onder, stoemp zoals wij dat hier thuis als echte Vlamingen noemen. Deze keer kregen de patatjes gezelschap van spinazie en een (niet zelfgemaakte) cordon bleu.

Groentesoep met balletjes


Wanneer mijn vriend niet thuis is, eet ik vaak nog simpeler dan ik normaal al doe. Een kom soep bijvoorbeeld. Deze keer maakte ik courgette-preisoep (die rood ziet door tomatenpassata) met pastaatjes in, en natuurlijk balletjes. Met een restje gemalen kaas maakte ik m’n avondmaal voor één af. Dat en enkele afleveringen van Desperate Housewives. Meer moet dat niet zijn op een herfstavond.

Rauwe brownie


Het stressmoment én hoogtepunt van de week. En ook de reden waarom dit weekmenu niet op maandag online kwam. Op zaterdag maakte Libelle Lekker! de tweede opdracht van hun wedstrijd bekend: dessert. Deadline: maandag 27 oktober. Oftewel: over twee dagen!

Hoewel vijf minuten (en ongetwijfeld talloze verontwaardigde mails van bloggers) later de deadline met een dagje werd verlengd, nam ik het zekere voor het onzekere en ging ik meteen aan de slag. Gelukkig had ik meteen inspiratie en kon ik – dankzij de markt die op zaterdag staat in mijn stad – ook nog eens heel snel aan de juiste ingrediënten geraken. Om het helemaal af te maken, was mijn idee ook nog eens een fameus schot in de roos. Laat ik het zo stellen: ik heb geluk dat ik erin ben geslaagd om the pretties op foto te zetten voor ze helemaal in de buik van m’n vriend verdwenen. Maken, die handel!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…