Doorgaan naar hoofdcontent

Courgettesoep met tijm en zure room

Deze soep maakte ik ondertussen al enkele jaren geleden voor het eerst. Ik snap zelf niet dat ik ze nog niet heb geblogd. Ik maak ze voor iedereen die bij ons komt eten minstens een keertje, want iedereen MOET deze combinatie leren kennen. Zo simpel en toch zo bizar speciaal door de combinatie van smaken. Courgette loves tijm loves zure room of zo, denk ik. Ik begrijp zelf niet hoe het komt, maar deze soep is magisch.

Je bent intussen toch wel naar de winkel gerend om de ingrediënten te gaan halen, mag ik hopen? Hier komt het recept, enjoy!

Geloof me, de foto doet de soep geen eer aan. Mooie soepfoto’s nemen is een helse taak.

Wat heb je nodig?
  • 2 uien
  • 3 teentjes knoflook
  • 3 courgettes
  • 1 potje (2,5 dl) zure room
  • 1,7 l kippenbouillon, vb. 1,7 l water + 3 kippenbouillonblokjes
  • 1 el verse tijm
  • Peper & zout
  • Bakboter
Wat moet je doen?

1. Pel de uien en de knoflook, en snijd ze grof. Bak ze aan in wat bakboter. Was ondertussen de courgettes en snijd ze in stukken. Dat mag best grof zijn, de soep wordt toch gemixt. Bak de courgettes mee aan. Ze mogen echt een bruin randje krijgen, dat geeft alleen maar meer smaak.

2. Rits ondertussen wat verse tijm tot je zo’n eetlepel aan tijmblaadjes hebt. Doe die bij in de pot en roer even om. Giet de kippenbouillon op de soep, zet een deksel op de pot en laat zo’n 20-30 minuten koken.

3. Mix de soep en roer er een heel potje zure room onder.

4. Mmmm!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…