Doorgaan naar hoofdcontent

Normandische pannenkoekentaart #projectblogbloek


Toen ik afgelopen dinsdag 17 februari wakker werd en m’n sociale media checkte, werd ik om de oren geslagen met International Pancake Day. Een feestdag die ik normaal gezien graag aan me voorbij zou laten gaan aangezien ik eigenlijk geen pannenkoeken lust, of dat dacht ik tenminste…

Die avond zouden er echter enkele vrienden uit het middelbaar bij mij komen eten. En wie ben ik om hen die feestdag te ontzeggen? Even later stond ik dus mijn eerste pannenkoek onhandig om te draaien met behulp van twee spatels. Er is er geen enkele mislukt, maar aan ‘flippen’ heb ik me niet gewaagd.

Omdat ik niet voldoende bloem in huis had, heb ik een deel ervan vervangen door amandelpoeder. Misschien lag het daaraan of misschien was die ene pannenkoek die ik als kind heb geproefd er gewoon echt geen lekkere, maar plots lustte ik pannenkoeken. Nu ja, er zijn wel 101 bakseldingen die ik lekkerder vind, maar ik vond het zeker oké.

Ik was oorspronkelijk niet van plan om het recept te delen, maar het moest van Lilith.

Blogboek-idee nummer 46: ‘Check op daysoftheyear.com welke speciale dag het vandaag is en bouw er een blogpost rond.’


Wat heb je nodig (8-10 personen)?

Pannenkoekenbeslag
  • 300 g zelfrijzende bloem
  • 200 g amandelpoeder
  • 1 l melk
  • 4 eieren
  • 4 el (riet)suiker
  • 2 el neutrale olie, vb. arachideolie
  • Extra olie om in te bakken
Toppings
  • 4 zoete appels, type Jonagold
  • 1 pot (330 g) abrikozenconfituur, vb. van Effi
  • 200 g gedroogde abrikozen
  • 4 el (riet)suiker
  • Neutrale olie, vb. arachideolie
Wat moet je doen?

1. Mix alle ingrediënten voor het pannenkoekenbeslag met een garde tot alle klontertjes eruit zijn. Bak de pannenkoeken in een grote pan. Ik gebruikte een pan met een diameter van 30 cm en kon daarin 16 pannenkoeken bakken van dit beslag.

2. Was de appels, verwijder het klokhuis en snijd ze in schijfjes. Bak die aan in wat plantaardige olie. Snijd ondertussen de gedroogde abrikozen fijn. Doe het merendeel bij de appeltjes, maar houd een beetje abrikozenstukjes apart voor de afwerking. Bestrooi de appeltjes met 4 el suiker en laat ze karameliseren. Draai het vuur uit.

3. Verwarm de abrikozenconfituur in een pannetje op een laag vuur, zodat die lopend wordt.

4. Bouw de pannenkoekentaart op: leg de eerste pannenkoek op een bord, bestrijk die met wat abrikozenconfituur (ik gebruikte daarvoor een borsteltje), leg daarop de volgende pannenkoek en doe hetzelfde. Leg vier keer wat van de gekarameliseerde appeltjes tussen de lagen, bijvoorbeeld tussen pannenkoek 3 en 4, 6 en 7, 9 en 10 en 12 en 13. Eindig met de apart gehouden abrikozenstukjes en bestrooi eventueel met nog wat extra suiker (voor de foto).

5. Laat de taart een beetje afkoelen zodat je ze makkelijker kan aansnijden. Je kan de taart ook makkelijk enkele uren op voorhand maken en wanneer je ze wil aansnijden eventjes terug opwarmen in de (microgolf)oven.

Reacties

  1. Ale jong, geen pannenkoeken lusten als kind?? Onbegrijpelijk! ;-)
    Ik heb het nog nooit als "taart" gegeten, maar dit ziet er wel lekker uit (al ben ik niet zo'n fan van abrikozenconfituur, maar daar is wel een mouw aan te passen).

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…