In
februari heb ik vooral heel veel aan m’n blog gewerkt. Heb je gemerkt dat er in
februari bijna elke dag een blogpost online is gekomen? Ik vind het gewoon zo
leuk (bijna verslavend) om te doen, dus ik maak er graag tijd voor naast m’n
lerarenopleiding.
Alleen
resulteert dat in niet gigantisch veel Instagram-fotootjes. Foto’s van m’n beeldscherm
of m’n lesvoorbereidingen zijn immers niet zo interessant, denk ik… Gelukkig is
social minderen (afkicken van je
smartphone en sociale media) tegenwoordig ook een trend, dus ik voel me
helemaal mee!
De
leukste baby en ik. Dit is het kleinkindje van de vriend van mijn schoonmoeder.
Normaal heb ik niet zoveel met baby’s, maar op dit exemplaartje ben ik echt
verliefd! #halfcubaantje #cuteness
De
laatste nieuwe aanwinst in mijn diplomacollectie! Niet dat die zó uitgebreid is, hoor: een Bachelor, een Master, dit diploma en hopelijk
binnenkort mijn lerarendiploma. Je kon het hele verhaal lezen in de blogpost ‘Ik ben afslankingsconsulente’!
De
laatste tijd ben ik niet meer zó into
thee als ik ooit was, maar toen ik deze smaak tegenkwam, moest ik die
natuurlijk meteen meenemen, dat begrijp je wel. Het verdict? Lekker, maar zoals
vaak met thee (vind ik althans) is de geur lekkerder dan de smaak.
Nieuw
leesvoer! Ik zat eventjes in een leesdip, maar kan nu weer eventjes voort.
Om
m’n lief een plezier te doen, stemde ik in met een spelletje op de Wii. Ik koos
voor Mario Party omdat ik dat vroeger ook nog weleens speelde met Ettie, toen
nog op de Nintendo 64. Een beetje jeugdsentiment dus. Ik heb nog steeds een
beetje schrik wanneer Bowser in beeld komt, haha!
Op
pannenkoekendag moet je natuurlijk pannenkoeken bakken. Hier zie je wat ik uiteindelijk
maakte met deze stapel.
Sinds
Dagen Zonder Vlees van start is gegaan, probeer ik m’n veggie avondeten ook te
delen op Instagram. Maar het is een beetje een trend geworden dat ik dat
steeds vergeet, waardoor ik daarna een Instagramfoto moet nemen van een foto op
m’n fototoestel. Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan, toch?
Wanneer
ik Mario Party begon te spelen in m’n eentje, wanneer m’n vriend zelfs niet
thuis was, begon ik een beetje bang te krijgen van mezelf. #whoisthisgirl
O.
#treatyoself
Omdat
ik het niet kan laten om blogcadeautjes voor mezelf te kopen. #bloglove
Ik
werk voor mijn blog met blogger.com, maar begin me er steeds meer aan te
ergeren. Vooral aan de lay-out die een eigen leven lijkt te leiden. Witregels
zijn niet altijd netjes even groot, de tekst wil vaak niet uitlijnen en het
lettertype verspringt soms. Die laatste twee dingen kan je zien op de foto. Het
helpt trouwens niet om de code in html aan te passen. Ik ben geen held met
html, maar tekst uitlijnen en een lettertype aangeven, kan ik wel. Blogger
luistert echter gewoon niet! Nadat ik een blogpost heb geschreven, ben ik dan
ook nog eens minstens even lang aan het kullen
met de lay-out. Niet echt efficiënt. Ik denk er dan ook over om over te stappen
op iets anders. Alleen zou dat betekenen dat ik meer dan 400 blogposts moet
overzetten (of helemaal opnieuw moet beginnen). O help…
Rubis
kwam bij mij eten na een reis naar Chicago (waar het gemiddeld min 25 graden
was!), en ze kwam niet met lege handen. In het doosje van Nars zit de
highlighter Albatross.
Ik
had nog nooit dollars in m’n handen gehad. Het lijkt net Monopolygeld! Na Rubis’
verhalen heb ik zoveel zin om ook eens naar Amerika te gaan! Al zou ik dan wel
een andere maand dan februari kiezen aangezien ik min 25 meer dan waarschijnlijk
niet zou overleven.
Ben jij weleens in Amerika geweest? Welke staat/stad raad jij aan?
Ben jij weleens in Amerika geweest? Welke staat/stad raad jij aan?
Oh blogger is hatelijk he soms! Ik blog helemaal nog niet zolang als jij (een goeie 100 berichten) en ik erger er mij nu al blauw aan. Net zoals jij ben ik ook geen html-pro, maar die basisdingen kan ik écht wel. Zo irritant als alles er goed uit ziet en het er dan na publicatie plots toch weer anders uitziet.
BeantwoordenVerwijderenIk probeer het te bekijken als een goede les in "laat het los, die ene witruimte teveel is niet zo erg, zen zen" ;-) Maar anderzijds, als blogger gewoon zou doen wat ik typ, dan moet ik helemaal niets loslaten! Ook hier wordt dus regelmatig overwogen (en gezucht en voorlopig verworpen) om te verhuizen...
Ik zou je bijna niet herkennen trouwens op die selfie, zo anders zie je er ineens uit :-) 't Is vooral door je haar denk ik: het lijkt daar precies heel anders (wilder golvend) dan normaal en bijna gewoon blond-bruin i.p.v. rood.
Ik ben 'blij' dat jij dit kan beamen, want zelfs ik vind het vrij ongeloofwaardig klinken, maar het ligt dus écht aan Blogger, hé!
VerwijderenGrappig dat je dat zegt van die selfie. Toen deze blogpost net online stond, kreeg ik een lichtjes paniekerige app van een vriendin: 'Heb jij je haar blond geverfd?!' Maar geen nood, dat zou ik nóóit doen! Het ligt gewoon aan de filter en aan het feit dat ik vlak voor een raam stond, denk ik...
Die golven zijn wel niet abnormaal voor mij. Integendeel, als m'n haar sluik(er) ligt, wil dat net zeggen dat ik het met een haardroger hebt gedroogd of er een stijltang heb doorgehaald (wat ik heel zelden doe). Zo ligt het als ik m'n haar gewoon aan de lucht heb laten drogen. Bovendien draag ik het binnen meestal in een knot en wanneer ik het dan los doe, zijn de golven nog wilder. ;-)