Doorgaan naar hoofdcontent

Weekmenu 15: aMuse Rouge eet weer vis en vlees


Sinds Pasen mogen vlees en vis opnieuw op het menu. Ik heb er gemengde gevoelens bij. Langs de ene kant ben ik blij omdat ik best wel van een stukje vis houd en ik kip bijvoorbeeld soms echt een meerwaarde vind voor een gerecht. Langs de andere kant voel ik me op één of andere manier ‘beter’ (minder schuldig misschien?) bij veggie en lijkt het een beetje stom om terug vlees en vis te gaan eten terwijl je vegetarisch perfect ‘aankan’. Bovendien vond ik het makkelijker om onze weekmenu’s samen te stellen tijdens het veggie tijdperk omdat de keuze enigszins beperkt was. Nu is het opnieuw kiezen uit àlles.

Gemengde gevoelens, dus.

Ik ben benieuwd of dit herkenbaar is voor iemand. Heb jij meegedaan met Dagen Zonder Vlees? Hoe voel jij je erbij nu DZV is afgelopen?

Asperges met heilbot


Samen met m’n schoonmoeder en haar vriend ging ik eten bij het restaurant (In Den Draaiboom) waar mijn lief op dat moment aan het werken was. Dit was de eerste dag waarop ik opnieuw vlees of vis ‘mocht’. Het feit dat ik voor heilbot koos, toont wel aan welke van die twee ik het meest heb gemist, zeker?

Koken voor mezelf: pasta met tomatensaus (veggie)


De volgende dag moest mijn lief weer eens werken in het restaurant. Op zo’n dagen heb ik niet meer nodig dan twee tomaten, knoflook en wat Griekse yoghurt om een lekkere verse avondmaaltijd voor mezelf ineen te flansen. Meteen alweer veggie, ja. Uit schuldgevoel misschien?

Zoete aardappelburgers (veggie)

De foto’s van dit gerecht heb ik domweg van mijn SD-kaart verwijderd. ‘Gelukkig’ was ik niet van plan om het receptje te bloggen. Zoals ik vaak heb wanneer ik zelf vegetarische burgers probeer te maken, is de smaak heel lekker, maar de structuurlang niet vast genoeg. Hopelijk win ik dit boek op de blog van Sofie. Ik zou ’t duidelijk wel kunnen gebruiken!

Kikkererwtensoep


Een winterse soep in een lenteweek. Moet kunnen, zeg ik! Ik houd van soep als lunch. En deze beviel zo uitzonderlijk goed dat ik het recept morgen blog.

Witloof met balletjes in zure saus


Tijd voor nog eens een groente-vlees-patatjesmaaltijd. Eentje die mijn moeder mij vroeger ook regelmatig voorschotelde. Het recept komt woensdag online. Pure nostalgie voor mij. En ’t is ook wel heel lekker, hoor!

Kip Domoda


Kip Domoda is een Gambiaans recept voor kip met groenten in een hele speciale tomatensaus. Wat er zo speciaal aan is, vertel ik je donderdag.

Spaghetti met pickles


Enkele weken geleden kwam ik op het Boekenfestijn in Mechelen het boek De mijne is de beste tegen, een kookboek dat enkel spaghettirecepten bevat. Ik nam het niet mee, want de titel klopt al niet (de mijne is de beste!), maar ik doorbladerde het wel eventjes. In één van de recepten werd er pickles toegevoegd aan de spaghettisaus, omdat het de saus een extra dimensie zou geven. Ik was geïntrigeerd, dus ik besloot om dat na DZV ook eens te proberen. Ons verdict? Het was zeker niet slecht, maar een meerwaarde vonden we het geen van beiden.

Het heeft me wel tot nadenken gestemd over welke rare dingen ik de volgende keer eens kan toevoegen aan gerechten die ik gewoonlijk op dezelfde manier maak…

Parmigiana di Melanzane (veggie)

We sloten deze heerlijke lenteweek af bij mijn liefje’s mama thuis, die mijn Parmigiana had gemaakt. Drie veggie dagen dus toch nog, oef!

Wat is het lekkerste dat jij deze week hebt gegeten?

Reacties

  1. Brrr, pickles in spaghettisaus? Ik zou het ook niet meteen doen :-). Ben benieuwd naar het receptje voor de kip (altijd leuk om lekkere sausjes te ontdekken, die ik dan kan maken met tempeh of zo).
    Succes met de wedstrijd :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik deel de gemengde gevoelens bij het weer vlees eten! Ik keek er naar uit om weer vlees en vis te mogen eten, maar ik heb er nu niet meer zo veel zin in. Ik blijf voorlopig nog vaker dan ik gedacht had vegetarisch eten en daar ben ik eigenlijk wel blij mee.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De gemengde gevoelens hebben mij over de veggie streep getrokken ;) Allez, ik eet heel soms nog wel eens een brokje vlees of wat tonijn op mijn pizza, maar het is een zeldzaamheid geworden. En ik voel me dan ook een beetje schuldig. 't Is als een omgedraaid knopje hé, ik had dat nooit verwacht :) (Dat heb ik wel altijd een beetje, hoe meer je met iets bezig bent, hoe beter je geïnformeerd geraakt natuurlijk en dan is de stap terug minder evident).

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dit keer had ik geen last van de gemengde gevoelens, maar de eerste keer dat ik ooit een maand vegetarisch at omwille van een weddenschap, had ik dat achteraf ook wel wat. Nu eet ik gewoon waar ik zin in heb en dat is nu eenmaal heel vaak vegetarisch. Die keren dat ik dan toch vlees of vis eet, probeer ik zoveel mogelijk te gaan voor biologisch en/of uit de regio om de ecologische voetafdruk ervan toch te beperken.
    Ik ervaar nu wel hetzelfde met mijn kleren, nu ik mijn kleerkast eco/fairtrade probeer te maken. Toen ik een tijdje geleden nieuwe loopschoenen kocht, die daar niet aan voldoen, voelde ik mij ook wat schuldig. Terwijl ja, sportschoenen moeten nu eenmaal wel de juiste steun geven, dus 't was niet alsof ik heel veel keuze had om geen blessures te krijgen :-)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…