Doorgaan naar hoofdcontent

‘Big Mac’-salade

Een gezondere versie van fastfood, voor cravings tijdens de zomermaanden.

Bij mijzelf is het al jaren, en dan bedoel ik echt jàren, geleden dat ik nog een hamburger van McDonalds (of Quick) heb gegeten. Ik hoop dus dat de saus de echte Bic Mac-saus een beetje benadert. Ik zou het heel leuk vinden als meer ervaren hamburgereters mij dat willen laten weten via de commentaar!


Wat heb je nodig (2 personen)?
  • 300 g gehakt, bv. runder- of kippengehakt
  • 1 rode ui
  • IJsbergsla of Romeinse sla
  • 2 tomaten
  • ½ komkommer
  • Enkele zoetzure augurken
  • Geraspte kaasmengeling met cheddar
  • Peper & zout
‘Big Mac’-dressing
  • 1,5 dl zure room
  • 2 el pickles
  • 1 el ketchup
  • 1 kl mosterd
  • 1 kl honing
  • 1 kl paprikapoeder
Wat moet je doen?

1. Meng alle ingrediënten voor de ‘Big Mac’-dressing.

2. Was de sla en de komkommer. Snijd de sla in reepjes en de komkommer in blokjes. Ontvel de tomaten en snijd ook die in blokjes. Pel de ui en snijd hem in fijne halve ringen. Snijd de augurken in blokjes. Doe alle groenten in een grote kom.

3. Bak het gehakt aan. Leg het warme gehakt op de groenten en verdeel er wat gemalen kaasmengeling over.

4. Werk de lauwwarme salade af met de ‘Big Mac’-dressing.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…