Doorgaan naar hoofdcontent

Strictly hush hush

Afgelopen 11de september werd Merlot 25 jaar. Elk jaar laat hij zijn verjaardag onopgemerkt voorbijgaan en elk jaar vindt hij dat jammer. Ik heb 3 jaar geleden opgegeven dat proberen te begrijpen. Hij zou wel een feestje willen, maar komt er nooit toe om iets te organiseren. Of zo. Ik wist dat het dit jaar niet anders zou zijn, en daarom besloot ik hem op 21 september een verrassingsfeest cadeau te doen. Tenslotte ben ik ongetwijfeld de planner van ons twee. Ik maak lijstjes, ik gebruik kleurtjes, ik gebruik legendes voor die kleurtjes… Het is allemaal heel belachelijk, maar komt in sommige situaties goed van pas.

Ik snuffelde tussen zijn Facebookvrienden, verstuurde uitnodigingen, verstopte verjaardagsversieringen bij verschillende mensen, schakelde zijn moeder in om hem een hele dag het huis uit te krijgen, versierde het huis samen met mijn mama, kocht en maakte te veel hapjes én bestelde een heuse Mariotaart. Bestaat er eigenlijk een award voor beste lief?

Ik ben een (party) planner, ik ben duidelijk een lief uit de duizend, maar een talent dat ik niet heb, is een pokerface. Ik kan het niet verstoppen wanneer ik overdreven enthousiast ben of een geheim heb dat ik vreselijk graag wil vertellen. Meestal merk je dat doordat ik van het ene been op het andere sta te springen, mijn hoofd heen en weer beweeg en met mijn armen sta te zwaaien.

En o, wat wilde ik dit graag vertellen! Het mag een wonder heten dat ik dit feestje compleet on the QT heb weten te houden. Al helemáál omdat ik er een aantal keer over heb gedroomd – meestal rampscenario’s – en Merlot mij de volgende ochtend zei dat ik had gepraat in m’n slaap. Gelukkig kon hij niet verstaan wat ik zei, maar ik bedoel: kom-aan, zélfs in mijn slaap is het blijkbaar gewoon fysiek onmogelijk voor mij om geheimen te bewaren!

Gelukkig heb ik als bij wonder tóch mijn veel te praatgrage mond kunnen houden, was Merlot écht verrast en had hij eindelijk eens een heus verjaardagsfeestje…

… compleet met kleurrijke snoepjes…

… lekkere zoetjes…

… en slingers en ballonnen!

Dit was de – dan nog lege – pakjeskast.

Mer bleek heel inventief op vlak van ballonnen.

We hadden toetertjes verspreid over het hele huis,
zodat iedereen die dat wilde erop kon blazen wanneer Merlot binnenkwam.


Dit is zo typisch mijn mama: zelfs ballonnen worden niet willekeurig neergelegd, maar nauwkeurig gematcht
bij de omgeving. In dit geval pastelkleurige ballonnen bij pastelkleurig snoep. Als het maar met decoreren
(of met kuisen!) te maken heeft, is Mer in haar element. Ik moet toegeven dat ze het wel heel mooi heeft gedaan.


Zo zag de benedenverdieping eruit. Er stonden op dat moment wel nog een heleboel hapjes in de ijskast.
In alle zelfgemaakte hapjes stond kaas centraal, hoewel ik kaas zelf haat. Maar Merlot houdt ervan.
Als dat niet onzelfzuchtig is?


Ook onze – of eigenlijk Merlots – wijnstash werd versierd. Merlot is een echte wijnliefhebber. Ik ken er niets van. Daarom vind ik het altijd een beetje zonde dat een dure fles aan mij wordt ‘verspild’.
Voor mij smaakt een fles van 3 euro net hetzelfde…

Verrassing!!!
Ik was ontzettend zenuwachtig toen Merlot binnenkwam. Een maand voorbereiding voor deze seconde.


Maar hij was echt verrast en heel blij, ik was ontzettend opgelucht
en Gourmand… trok een gezicht waarvan ik écht niet weet welke emotie erachter zat.


Let the party begin!

We klonken…

… we (waren) dronken.

We praatten…

… en we aten. Hier brengt Gourmand mijn zelfgemaakte komkommergazpacho met kruidenkaas rond.

Ecarlate – stralend als altijd – vond het blijkbaar lekker!

Ik had een tekstje voorbereid waarin ik 25 dingen verklapte die de meesten nog niet wisten over Merlot.

Iedereen luisterde aandachtig. Ook hier was ik zenuwachtig voor.
Ik hou er niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan.


Maar iedereen kon er blijkbaar wel om lachen, en dat was ook mijn bedoeling.

Pakjestijd!

Dit was – naast het feestje op zich – mijn tweede cadeau voor Merlot: een marineblauw bomber jasje van COS.
Enkele maanden geleden had hij het mij getoond via internet, en ik had dat onthouden als de stiekemerd die ik ben!
(Waar blijft eigenlijk die award voor beste lief?)


Tijd voor zoetigheid. Zelfgemaakte hazelnoot- en amandelcupcakes…

… en natuurlijk dé Mariotaart!

Reacties

  1. Wat een festijn en dat allemaal ineengestoken in de absolute anonimiteit... Goe bezig!

    Gourmand!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

      Verwijderen
    2. Met een beetje hulp om de taart te gaan halen en te verstoppen! ;-)

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Wraps met aspergesla

Dit was voor ons het laatste aspergegerecht van dit seizoen. En weer eens eentje anders dan anders. Erg geschikt voor een warme zomerdag. Geniet er nog van!

Wat heb je nodig (2 personen)? 4 wraps½ pak (250 g) witte asperges½ komkommer200 g hesp3 eieren2 el mayonaise2 el Griekse yoghurtPeterselie, vers of diepvriesPeper & zoutWat moet je doen?
1. Kook de eieren hard in 10 minuten. Laat ze daarna afkoelen in koud water.
2. Schil de asperges en snijd ze in plakjes van ongeveer een centimeter dik. Kook de aspergeplakjes beetgaar in 2 minuten. Laat ze daarna afkoelen.
3. Pel de eieren en plet ze met een vork. Snijd de hesp in plakjes en de komkommer in kleine blokjes.
4. Meng de mayonaise en de Griekse yoghurt in een grote kom. Roer de asperges, komkommer, eieren en hesp eronder en werk af met (verse) peterselie, peper en zout.
5. Verwarm de wraps in een pan. Schep er wat van de aspergesla op. Rol de wraps op en snijd ze doormidden.