Doorgaan naar hoofdcontent

aMuse zegt vaarwel L


Twee pogingen heb ik nodig gehad om een rij-examinator ervan te overtuigen dat ik ondertussen ÉCHT WEL KAN RIJDEN, HOOR! Drie weken geleden was ik gebuisd en nu was ik er wel door, terwijl ik naar mijn eigen gevoel vandaag veel minder goed heb gereden. Misschien ligt het aan het humeur van de examinator, misschien aan het tijdstip van het examen, misschien was ik de eerste keer te zelfzeker, of misschien is het gewoon een kwestie van geldklopperij? Maar misschien doet dat er ook allemaal niet meer toe. Minder dan één maand voordat mijn voorlopig rijbewijs zou vervallen – en ik helemaal van nul zou moeten beginnen – slaagde ik voor mijn rij-examen! Misschien is dat gewoon een goed begin van het weekend?

Pssst, heb jij al gelezen hoe het allemaal begon?

Reacties

  1. Reacties
    1. Dankjewel, m'n schouders voelen 100 kg lichter! Wat is zo'n examen stresserend seg, zelfs al weet je van jezelf dat je kan rijden en rijd je al maanden alleen.

      Verwijderen
  2. Proficiat!
    Zowel voor het slagen als voor het in bedwang houden van de zenuwen, die je ongetwijfeld gehad zal hebben na het onterechte buizen de vorige keer. Ik zou zot worden van de zenuwen dan denk ik :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel! Ik was OP van de zenuwen! Daardoor heb ik, denk ik, ook slechter gereden dan normaal... Ik kan nog steeds niet geloven dat ik er met deze rit wél door was en drie weken geleden niet... Was jij van de eerste keer geslaagd dan? :-)

      Verwijderen
    2. Ja, al was het nipt, want ik had bij een voorrang van rechts een waarschuwing die evengoed een buis had kunnen zijn. Al de rest was wel goed, maar ja, je hebt maar één zo'n zware fout nodig natuurlijk.
      Ik was op voorhand niet heel zenuwachtig, maar mijn beide nichtjes waren allebei gebuisd bij "de vrouw" van het rijcentrum (die blijkbaar strenger is dan de man). Toen ik de dag zelf zag dat ik haar ging hebben als examinator, gierden de zenuwen plots wel door mijn lijf :p Gelukkig is het dan toch nog goed gekomen...
      Nu ja, als ik hoor hoeveel mensen er een tweede keer moeten gaan, terwijl die echt wel goed kunnen rijden, vraag ik mij soms ook af hoeveel het afhangt van het humeur van de instructeur... Ik heb ook al gehoord dat je minder kans maakt op slagen als je geen rijlessen volgt (en ze dus nog geen geld aan je verdiend hebben ;-) maar aangezien ik "zo'n geval" was en er toch van de eerste keer door, is dat wel een mythe denk ik.

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…