Weekmenu 44: let there be light!

Belofte maakt schuld: sinds het winteruur ren ik opnieuw elke dag twee verdiepingen naar boven met ons avondeten om het op de foto te zetten met behulp van de studioflitser. Het resultaat? Smakelijke foto’s – en avondeten dat je ietwat koud moet opeten. Maar dat laatste vergeten we even. Je moet nu eenmaal wat overhebben voor je blog.

Ik heb de afgelopen week maar vier keer gekookt. We haalden een keertje af, dat was toen we om zeven uur thuiskwamen van de Boekenbeurs in Antwerpen. Eén keer haalde ik spaghettisaus uit de diepvriezer. En tot slot hadden we een verjaardagsfeest waar we eten kregen.

Wat opvalt, is dat we deze week geen enkele keer vegetarisch hebben gegeten. Dat is absoluut niet iets waar ik fier op ben. Het is zeker de bedoeling om opnieuw veel meer veggie te gaan koken. Helaas vind ik dat in de koude seizoenen veel moeilijker dan in de warme. Ideeën voor stevige veggie winterkost komen bij mij nu eenmaal niet zo spontaan als ideeën voor lichte zomergerechten zonder vlees. Nu ik dat besef, ga ik uiteraard wel mijn uiterste best doen om enkele veggie wintertoppers te verzinnen. Maar ondertussen zijn inspiratie en tips altijd welkom!

Chinese kip met rijst

Weet je nog dat mijn mama twee weken geleden aan de deur stond met een gebraden kip? Wel, ze stond er weer. Deze keer met iets wat ‘Chinese kip’ heet. Niet zelfgemaakt, hoor. Zo avontuurlijk is mijn moeder niet in de keuken. Er staat gewoon elke maandag een soort van mobiel kippenkraam waar zij woont, en daar kan je allerlei gerechten met kip kopen.

Beulingtaart met witloof

Eerder dit jaar maakte ik al een soortgelijke taart met rodekool, en deze variant met witloof viel net zo goed in de smaak. Heel erg slecht en vol calorieën, maar o zo lekker!

Pasta met asperges en ham

Hoppa, nog een zakje asperges uit de diepvries weggewerkt. Ik denk dat ik met de laatste twee maar soep ga maken. Asperges eten in november is gewoon te raar.

Rijstnoedels met kip in satésaus

Satésaus wordt vaak gegeten in Nederland, maar is veel onbekender in België. Ik leerde het kende dankzij Nederlandse blogs en omdat ik van zoet houd, wilde ik de saus zelf eens gaan namaken. Ze lijkt een beetje op de gado gado-saus, maar dan zonder kokosmelk en met andere kruiden. Heel erg lekker, maar wel heel vullend en zwaar. Normaal ben ik absurd goed in porties inschatten, maar dit was de eerste keer sinds lang dat we overschot hadden van ons avondeten.