Doorgaan naar hoofdcontent

Weekmenu 50-51: aMuse Rouge verkent de schaal van Scoville

Aan de hand van de schaal van Scoville wordt een indicatie gegeven van de heetheid van pittige ingrediënten. Ik had die schaal beter wat meer bestudeerd de afgelopen twee weken. Ik mispakte mij maar liefst drie (!) keer aan de heetheid van chilipeper. Hoe ging dat nu weer van die ezel en die steen?

Ma po tofu met rijst (veggie)


De week begon met de grootste misser. Ik draaide drie gedroogde rode pepertjes in dit gerecht, waardoor het wel héél erg pikant oneetbaar werd. Ik denk dat ik er op een of andere manier van uitging dat gedroogde peper minder pikant zou zijn dan verse. Gelukkig hadden we allebei geen al te grote honger. Jammer wel, dit had volgens mij heel lekker kunnen zijn.

Van mijn tweede flater, maakte ik geen foto. Ik maakte 3 liter tomaat-courgettesoep waarin ik één gedroogd chilipepertje mikte. De soep was zo heet dat zelfs een liter melk erdoor niets uithaalde. Ik heb ze uiteindelijk met pijn in het hart moeten weggieten. Misschien moet ik trouwens ook die gedroogde chili’s maar eens weggooien…

Parmigiana met kip


Hét succesrecept hier in huis, deze keer met wat gebraden kip door de saus. Eerlijk? Ik vind mijn veggie versie lekkerder!

Pasta met snijbonen, balletjes en tomatensaus


Met dit idee speelde ik al een tijdje. Ik had snijboontjes nog nooit gecombineerd met pasta. Heel erg lekker, zo blijkt!

Spaghetti all’Amatriciana


Dit was een bijna-misser. Ik was iets te enthousiast met de harissa. Gelukkig was het nog net te doen. De verhoudingen in het recept kloppen trouwens wel, hoor. Ik had gewoon iets te hard geknepen waardoor er meer dan 1 kl harissa in m’n pot was beland.

Rösti-ovenschotel


Twee aardappelgerechtjes na elkaar, omdat ik door de kiemen onze aardappelen bijna niet meer vond. Op de dag dat ik deze ovenschotel met vis en prei klaarmaakte, voelde ik me eigenlijk ziek, waardoor ik zelf maar enkele hapjes heb gegeten, die mij bovendien totaal niet smaakten. M’n vriend vond het gelukkig wel heel lekker en was dan ook heel blij dat hij twee porties op mocht.

Ovenschotel met broccoli


Hoppa, nog eens patatjes. Met broccoli, hesp en kaassaus. Joah… Echt fan ben ik niet. Maar hé, onze aardappelen zijn toch weer bijna op, dus missie geslaagd.

Brestolipasta met zalm


Dit, maar dan met zalm. Lekker hoor! Pasta stelt hier nooit teleur.

Reacties

  1. Ziet er héérlijk uit!
    Liefs, Carmen
    The Healthy Ever After

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vrijdag kwam ik ongeveer hetzelfde tegen: een recept gevonden voor witte koolsoep met curry. Het recept zei één theelepel curry, maar ik mikte er ongeveer 3 theelepels in, aangezien ik bij curry's altijd meer gebruik dan aangegeven. Bij soep mag dat dus absoluut niet, zo blijkt. Mijn mond stond ongeveer in brand!
    Ik ben uiteindelijk nog een tweede witte kool gaan halen en heb een tweede ketel soep (uiteraard zonder curry) gemaakt om ermee te mengen, om te eindigen met een nog altijd vrij pikante, maar tenminste eetbare soep. Maar no way dus dat ik bij soep nog ga overdrijven met pikantigheid, amai!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het was inderdaad heel bizar dat de 3 l soep met één pepertje nog pikanter leek dan het gerecht voor 2 personen met 3 pepertjes! Al begrijp ik wel compleet niet wat de logica daarachter is. Waarom zou pikantheid bij soep nog eens zo erg zijn? Heel vreemd!

      Verwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Instagram Instants maart 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
De eerste van een nieuwe maand betekent Instagram-tijd op m’n blog. Dit was mijn maart. Ik verjaarde, ging shoppen, ondernam een heus DIY-projectje, ontdekte een nieuwe hobby, mocht Smartmat testen en kreeg een vlaag van lenteschoonmaakkriebels. De maand werd afgesloten met een weekje ziekteverlof omwille van een blokkade in m’n bovenrug.

Een onverwacht bezoekertje op het werk. M’n collega had de poort laten openstaan, waardoor dit schattige kleine konijntje plots kwam binnengehuppeld. We hebben het gevangen en opnieuw losgelaten in het wild. Dat ging bij mij een beetje gepaard met pijn in het hart, maar iedereen verzekerde me dat konijntjes het gelukkigst zijn in het wild.
Bron foto: weheartit.com
Het krioelt in de omgeving van m’n werk trouwens van de diertjes. …

Instagram Instants februari 2014

Ik vind het leuk om via fotootjes momenten te onthouden die je anders zou vergeten of dingen op te merken waar je anders geen aandacht aan zou besteden. Vluchtige momenten worden zo tijdloos. Heel gewone dingen worden bijzonder.
Dit was mijn februari. Merlot maakte een nieuwe lay-out voor mijn blog (wat vind jij ervan?) én hij bezorgde mij een verrassingsvalentijn. Ik kreeg een portie hondjesknuffels en ik kocht lage laarsjes waar ik helemaal verliefd op ben.
Zo begin ik elke ochtend: met een kom havermout waar de vitamientjes bijna uitspringen. Hier had ik mijn havermout opgeleukt met lijnzaad, chiazaad, hennepzaad, dadels en noten. Tot enkele jaren geleden ontbeet ik nooit. Nu is het mijn favoriete maaltijd van de dag.
Merlot stak mijn blog in een nieuw kleedje! Ik wilde minder roos, meer rood en grotere foto’s. Ik ben heel blij met wat hij ervan heeft gemaakt. Het enige ‘jammere’ is dat ik alle blogposts van voor de themaverandering moet aanpassen aan de nieuwe lay-out. Daar ben ik st…

Libelle Lekker! foodbloggers-wedstrijd: hapje in een glaasje

Ik ben bij de laatste tien in de wedstrijd!!! De laatste tien! 10! Zo, dat moest er even uit.
Oké, wacht, het is nog niet helemaal uit mijn systeem. Echt waar: er zijn nog maar tien bloggers die Libelle Lekker! ervan trachten te overtuigen dat zij de meest inspirerende en gepassioneerde foodblogger van Vlaanderen zijn, EN IK BEN ER EENTJE VAN!
Nu, ik doe ook effectief alles met passie, en ik ben heel blij dat ik dat blijkbaar ook zo kan overbrengen. Ik ben nooit zomaar enthousiast, ik ben jumping up and down-enthousiast. En vandaag sta ik te springen om je mijn derde gerechtje voor de wedstrijd te tonen: een hapje in een glaasje, want dat was de opdracht.
Zoals steeds, blijf ik trouw aan mijn eigen kookstijl: met een beperkt aantal ingrediënten die je makkelijk vindt een eenvoudige bereiding maken waar je zonder schuldgevoel van kan smullen. De verrassing zit hem bij mij vaak in de combinatie, en dat is hier niet anders. Verder is het hapje helemaal veggie, wat dan weer niet zo verrassen…