Ik ben afslankingsconsulente!

Wie mij volgt op Instagram of Twitter, zag het misschien al voorbijkomen, maar omdat ik graag meer dan 140 tekens wil wijden aan mijn laatste nieuwe diploma, schrijf ik er ook een blogpost over.

Eind 2013 schreef ik me in voor de cursus Afslankingsconsulent van het Centrum voor Afstandsonderwijs. Ik was toen al niet meer zo gelukkig op mijn toenmalige job en had meer dan nood aan een nieuwe portie positiviteit in mijn leven. Ik dacht na over wat me blij maakte en kwam uit bij mijn passie voor koken en gezonde voeding. Hoewel ik zelf liever ‘voedingsconsulent’ dan ‘afslankingsconsulent’ had zien staan op de kaft, dekte de cursus de lading wel. Wanneer je gewoon gezond eet, hoef je nooit te diëten. Je valt door een gezond eetpatroon immers automatisch af mocht je overgewicht hebben. De focus in de cursus lag op gewone gezonde voeding, een eetpatroon voor het leven, geen dieet voor even. Hoera! Tot zover…

Toen ik de cursus wat beter ging lezen, bleek dat ‘ie propvol schrijffouten stond, zowel grammatica- als spelfouten. Elke haar van mijn weelderige rode bos ging recht overeind staan. Ik kan er niet aan doen, maar in mijn ogen verliest de persoon achter de cursus dan meteen alle geloofwaardigheid. Ik legde de cursus opzij.

Midden 2014 gaf ik dan eindelijk mijn ontslag op de job die me ongelukkig maakte. Ik schreef me in voor een lerarenopleiding en ging ondertussen interimwerk doen. Omdat ik wat tijd over had voor de opleiding zou beginnen, dacht ik weer terug aan de cursus afslankingsconsulent, een cursus waar ik tenslotte voor had betaald. Ik besloot heel hard te proberen om over al die fouten heen te zien en me enkel te concentreren op de inhoud. Dat bleek al snel een onmogelijke opdracht voor mij. Daarom heb ik de hele cursus heel uitgebreid samengevat – of misschien beter gezegd veranderd, want ook qua structuur zat ‘ie heel onlogisch in elkaar. En daarna heb ik mijn eigen verbeterde cursus gestudeerd.

Eind november 2014 ging ik dan uiteindelijk examen doen en slaagde ik met 80%. Ik kreeg 91% voor theorie en 70% voor praktijk. Voor dat praktijkgedeelte moest je een heel weekmenu opstellen voor een fictieve persoon met overgewicht. Ik had al gemerkt dat de docente meer van de patatjes was, terwijl ik hou van afwisseling. Ik vermoed dat ze de pasta en de rijst die ik ook af en toe op het menu heb gezet niet zo kon waarderen. Maar goed, wanneer je grote onderscheiding behaalt, hoor je niet te klagen zeker?

Als ik in november al examen heb gedaan, waarom schrijf ik dan nu pas deze blogpost? Wel, de werking van het CVA is – naast de fouten in de cursus – mijn tweede punt van kritiek. Ik begrijp niet hoe het kan, maar mijn diploma wilde maar niet aankomen met de post. Ik belde elke week naar het CVA en elke week werden ze daar bozer op mij. Zij bleven erbij dat ze mijn diploma al verschillende keren hadden opgestuurd en spraken mij aan op een toon alsof ik al die diploma’s hier stiekem aan het verzamelen was. Wel, niet dus.

Ik ben langsgeweest bij de post, daar wisten ze ook van niks. En uiteindelijk – omdat ik gewoon niet meer durfde te bellen – ben ik eerder deze week mijn diploma persoonlijk gaan ophalen bij het CVA in Antwerpen. Daar probeerde ik nogmaals het feit dat ik het zo bizar vond aan te halen, maar ik kreeg als respons een heel botte ‘Ja, ik heb het nóg eens voor je afgedrukt, dus nu heb je het, hé.’

Raad ik het CVA aan? Neen!

Ben ik blij met mijn nieuwste diploma? Ja! Ja! O zo ja!